651 
Hieruit volgt 
en 
q \ /(!**-«„*)* + « V 
Wanneer dus een oorzaak werkt, die een met de frequentie n 
wisselende versnelling geeft, dan moet men de amplitudo van deze 
versnelling met 1 .48 vermenigvuldigen om de amplitudo der gedwongen 
trilling te verkrijgen. '■*) 
Wordt nu de versnelling voorgesteld door de lijn van tig. 4, 
zoodat het oppervlak van een der spitsen de bij een stoot verkregen 
snelheid S voorstelt, dan is bij ontbinding naar de reeks van Foukier 
de amplitudo a van den eersten term a = 
45 
~T 
en dus de amplitudo 
van de gedwongen trilling 
45 
1,48 . — = 3 19 5 (<ƒ) 
Wij kunnen hiervan gebruik maken om de mate van versterking 
door resonantie te bepalen. Wordt aan het stilstaande staafje plot- 
seling op den tijd 0 een snelheid S gegeven, dan is de eerste uitslag 
(wij kunnen hierbij wel van de demping afzien) 
T . 1,912 
— 5= 5=0,305 
2jt 2 jt 
Het effect wordt dus ruim 10 maal versterkt. 
Ik had te doen met het geval van resonantie onder den invloed 
van uitwendige krachten die sneller wisselen dan aan de eigen 
frequentie beantwoordt. Wat de phase van het meetrillen betreft 
mocht worden aangenomen, dat zij zoo is als zij bij afwezigheid 
der demping of, bij aanwezigheid daarvan, op grooten afstand van 
de frequentiegelijkheid zou zijn. De boven voor rp gevonden waarde 
leert nl., dat de fout die men daarbij begaat ongeveer 11°, d. i. 
minder dan fa T bedraagt. 
De wijze, waarop de phase bepaald werd, was echter niet zoo 
nauwkeurig, dat een verschil van deze grootte kon worden waar- 
genomen. Terwijl ik nl. de schommelingen van den kruisdraad over 
de schaal volgde, lette een tweede waarnemer op den slinger en 
*) Als men van de demping geheel afziet, heeft men 
De demping heeft dus op den amplitudofactor een invloed van een paar procent. 
