707 
toch enkele practische overwegingen hier plaats vinden. Deslanmes 
en Perot rollen een blank zilverlint van gelijkmatige dikte en variabele 
breedte op tot een trapezóïdale spiraal, door wier tusschenruimten 
het koelwater in axiale richting stroomt. Deze oplossing is even elegant 
als eenvoudig; echter wordt de ruimte om het eigenlijke proefveld 
vrijwel geheel door ijzer, zilver en water ingenomen, waarop in de 
praktijk uiteraard heel wat valt af te dingen. Men heeft hier van 
zelve het 2 e hoofdgeval d = c/y, met een lint van variabele breedte 
en dikte zoude men elk ander geval kunnen verwezenlijken. 
De binnenste windingen zijn van het meeste belang en worden 
tevens het meeste verhit ; het zoude beslist voordeelig zijn indien 
men althans deze beneden 0° kon afkoelen ; dan zoude o een functie 
van y worden. De buitenwindingen kunnen zonder bezwaar even- 
goed uit koper bestaan en wegens de veel geringere verhitting — 
voor zoover naar buiten afneemt — geïsoleerd worden. Het was 
a priori te verwachten dat directe afkoeling met leidingswater verre- 
weg te verkiezen is ; volgens Perot heeft de ondervinding dat beves- 
tigd, zoodat men van petroleum-circulatie schijnt te hebben afgezien. 
Een kilowatt is aeqnivalent met 14,4 kilocaloriën per minuut ; bij 
een femperatuurverhooging van het water zegge van 10° tot 38°, 8 
moet men dus voor elk kilowatt 0.5 liter per minuut rekenen ; 
dus b.v. voor een megawatt 30 m 3 . per uur. 
Sedert in het begin van 1914 bij darmmagneten : ) geëmailleerde 
koperdraad gebruikt werd, waarvan de dikte van de werkpool naar 
het andere uiteinde trapsgewijze toeneemt, m. a. w. de stroomdicht- 
heid afneem!, kon men er aan denken dat materiaal als draad of 
lint ook voor het onderhavige doel toe te passen, althans voor zoo- 
ver men niet over ettelijke kiloampères beschikt, maar daarentegen 
over hoogere spanning, waarbij het gevaar van knalgas-vorming niet 
denkbeeldig is. Eerst na beproeving van een aantal soorten uit den 
handel gelukte het een voldoende mechanische vastheid en isolatie, zelfs 
in stroomend water te verkrijgen met een uitnemende afkoeling, 
hoewel deze uiteraard iets minder is dan bij den blanken draad. De 
bijzonderheden van een aantal metingen van stroom, spanning, weer- 
stand, temperatuur en wattverbruik bij gespannen en gewikkelde 
emaildraden zullen elders worden medegedeeld. De verkregen onder- 
vinding wett'gt de verwachting dat zulk materiaal in vele gevallen 
bruikbaar zal blijken vooral indien men door verdere verbetering 
der emailleerteehniek eene zeer dunne, sterke en waterbestendige 
isolatie kan verkrijgen. 
9 H. du Bois, Deze Versl. 23. p. 16, .1914. 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIV. A°. 1915/16. 
46 
