710 
belangrijk afgenomen ; groepjes voorhoorncellen blijven het, langst 
ventraal en dorsolateraal op de grens van voor- en achterhoorn te 
zien. Ook in de sensible zóne blijven groote cellen, zij het niet 
constant, waar te nemen, zoowel in het centrum gelegene multipolaire 
cellen als spoelvormige randcelien. Ook tamelijk groote eivormige 
of min of meer ronde, pigmenthoudende cellen blijven af en toe te zien. 
De tissura longitudinalis anterior is ongewijzigd. In het opvolgend 
gedeelte van het sacrale merg blijven deze verhoudingen bestaan met 
uitzondering van de doorsnede van het centraalkanaal. Dit is thans 
in het yentrale (anteiïeure) gedeelte het wijdst, daar is de wand zacht 
ventraalwaarts gewelfd of afgeplat, de dorsale (posterieure) pool 
stomp gebogen en de zijwanden vertoonen meerdere uitbochtingen. 
Deze zijn aanvankelijk aan beide zijden twee in getal, een ter halver 
hoogte en een aan de ventraal gerichte basis. In tal van coupes zijn 
zij symmetrisch aanwezig. Het aantal cellen in den voorhoorn is weer 
afgenomen, in de sensible zóne blijven als te voren de verschillende 
soorten af en toe optreden. Deze sensible zóne is veel massiever ge- 
worden, doordat de commissura grisea veel zwaarder geworden is ; de 
fissura anterior is kleiner en vertoont het centraal verwijde gedeelte 
niet meer. Meer achterwaarts versmelten de sensible hoornen bijna tot 
één massa, waarin echter nog eenigen tijd de beide hoornen afzon- 
derlijk aangeduid blijven, doordat de rand vezelsy sternen voorloopig 
stand houden (fig. 3). De conus, die gaandeweg in diameter is afgenomen, 
vertoont nog steeds den hartvorm op doorsnede. Weinige voorhoorn- 
cellen zijn af en toe waar te nemen, alsook spaarzame centrale en 
randcellen in het sensible areaal. De uitbochtingen van het centraal- 
kanaal zijn grooter, het epithelium blijft ongeschonden. Weldra treedt 
een derde stel uitbochtingen op, het aantal cellen vermindert weer, vooral 
in het sensible gedeelte, de hartvorm op doorsnede gaat verloren doordat 
de conus platter wordt. Aangezien de fissura anterior nog bestaat 
en de achterwand van den conus zich afrondt, krijgt het geheel thans 
op doorsnede een niervorm. Het afplatten is een gevolg van het 
afnemen van het sensible areaal. Wederom verandert de doorsnede 
van het centraalkanaal. Het posterieure gedeelte groeit puntig uit 
en stoot weldra bijna tegen den achterwand van den conus, het 
aantal zijdelingsche uitbochtingen is weer vermeerderd; niet constant 
èn ook niet symmetrisch meer treden tusschen eerstgenoemde nieuwe, 
kleinere op ; ook aan den posterieuren top, die plat wordt, groeien 
kleine uitsteeksels uit. Het kanaal heeft thans een grootste diepte 
van 0.830 m.m. en een grootste breedte van 0.217 m.m. Bij een ander 
paard bedroegen deze afmetingen ter plaatse 1.13 en 0.398 m.m. De 
plooien, 4.5 soms 6 in getal aan iedere zijde zijn verschillend van 
