712 
gesneden, van een over een lengte van 3.5 c.m. Het blijkt ook bier 
dat het centraalkanaal, vóór het zich aan het einde van den conus 
tot ventriculus terminalis verwijdt, niet overal even wijd is. Craniaal 
van den ventrikel komen meerdere verwijdingen voor, in een geval 
was zelfs vlak voor den ventrikel een gerekt spoelvormige verwij- 
ding aanwezig van ruim 2.5 mm. lengte. Aangezien hier de eigenlijke 
ventriculus slechts 2.8 m.rn. lang was, is het niet onmogelijk dat 
deze groote verwijding er eigenlijk toe behoorde en de ventriculus 
in dit paard een knik vertoonde. De uitbochtingen zijn zeer ver- 
schillend in grootte, de kleinste gaan bijna onder een rechten hoek 
af, de grootere onder een scherpen hoek, de grootste verloopen 
haast parallel aan den conus (fig. 7). De grootste, door mij waarge- 
Equus. Fig. 7. 
nomen, had een lengte van 5 m.m. bij een breedte van 0,250 m.m. 
In één geval was een uitlooper waar te nemen onmiddellijk bij het 
einde van het kanaal, zoodat hier het kanaal als het ware gaffel- 
vormig eindigde. De wand van den ventriculus is sterk geplooid, 
sommige plooien vertakken zich weer zoodat het geheel een zeer 
grillig aanzien krijgt (tig. 8). De door- 
braak blijkt plaats te hebben nabij 
het einde van den ventriculus. Achter 
den ventrikel zet het conusweefsel 
zich nog 0,5 m.m. voort (fig. 8). Ook 
de ventriculus is niet geoblitereerd 
hoewel hier het epithelium wel teekenen draagt van verval. 
Vooral op de overlangsche doorsneden zijn fraaie, groote, rond- 
achtige en pigmentrijke cellen te zien. Het is niet onmogelijk dat 
dit centraal gelegen gangliencellen zijn van spinale gangliën. 
Bos taurus, (foetus van 47 2 maand). Op de grens van het lumbale 
en het sacrale gedeelte vertoont het merg een doorsnede die geheel 
gelijkt op die van het gesloten gedeelte van de medulla oblongata 
van het rund, echter in omgekeerden zin, de insnijding toch wordt 
veroorzaakt door de fissura anterior en ligt hier dus aan de voor- 
zijde. De wanden van deze fissura wijken sterk uiteen en gaan 
glooiend over in den voorwand. De sterk ontwikkelde voorhoornen 
