714 
opgebouwd, zijn vele tientallen van coupes te vervolgen (fig. 10). 
De conus krijgt vervolgens een onregelmatig ronde doorsnede, slechts 
aan zijn voorwand door de ondiepe fissura anterior onderbroken, 
het een traalk anaal is eivormig op doorsnede geworden met de 
stompe pool ventraal gericht; het septum posterius is verdwenen; 
de commissura grisea zeer breed en rijk aan kleine cellen, afwisse- 
lend treden in den voorhoorn een grooter of kleiner aantal cellen 
op van kleiner type dan voorheen; daarna plat de conus af en 
krijgt daardoor op doorsnede den niervorm, het centraalkanaal be- 
houdt zijn diameter en blijft vrij; het aantal cellen is allerwege sterk 
verminderd; in den voorhoorn zien wij uitsluitend celletjes van 
10 — -12 (i, soms in groepjes van 3—5 gelegen. Wanneer de fissura 
anterior is verdwenen is de voorwand van den conus afgeplat, de 
achterwand blijft afgerond, het centraalkanaal is dan iets wijder 
geworden (0,13 bij 0,1 m.m.) en is ook aan de voorzijde afgeplat. 
Nu gaat het kanaal zich geleidelijk verwijden tot ventriculus termi- 
nalis ; eerst eivormig op doorsnede met de spitse pool naar voren 
gericht zet het zich later uit in achterwaartsche richting waarbij de 
achterwand van het kanaal plat word'. Aan de basis treden af en 
toe sporen van uitbochlingen op (tig. 11). De breedte-diameter van 
den conus neemt sterk af, zoodat, wanneer het kanaal zich maximaal 
heeft verwijd en de voor- en achterwand ervan nagenoeg de periferie 
hebben bereikt, het geheele kanaal slechts door een smalle strook 
conusweefsel is omgeven (fig. 12). De ventriculus is dan 1.16 m.m. 
Fig, 11. Fig. 12. 
Bostaurus Embryo 4 T / 2 maand. 
diep en 0,250 m.m. breed ; het epithelium vertoont hier teekenen 
van verval, trilharen en celresten zijn in den ventriculus aanwezig. 
Vervolgens neemt deze in wijdte af en wordt geleidelijk tot fijne 
spleet, alvorens evenwel te eindigen treedt wederom een kleine ver- 
wijding op die sporen van plooi vorming draagt en waarin het epi- 
thelium weer volkomen intact blijkt te zijn. De geheele ventriculus 
heeft een lengte van 3 m.m., van eenige doorbraak is geen sprake. 
Aan het einde van den conus treffen wij buiten de voortzetting van 
de dura talrijke spinale gangliën aan, de grootste met een diameter 
van 0,750 m.m, ook caudaal van den conus zijn nog enkele kleinere 
waar te nemen (fig. 12\ 
