715 
sacrale segment is het merg rondachtig op doorsnede, de voorhoornen 
zijn zeer sterk ontwikkeld en bereiken nagenoeg de periferie ; zij 
zijn zeer rijk aan groote cellen, welke ook voorkomen in den z.g. 
middenhoorn, de achterhoornen raken met hunne ronde of kap- 
vormig verbreede toppen gedeeltelijk en iets meer caudaal geheel 
de periferie. Zij bevatten weinige groote cellen ; het randvezelsysteem 
is ook hier duidelijk aanwezig. De doorsnede van het canalis 
centralis is staand ovaal, het heeft ter plaatse een diepte van 0.270 m.m. 
en een breedte van 0.1 m.m. Het septum posterius is zéér fijn, de 
fissura anterior zeer smal. Het kanaal is geheel vrij, ventrolateraal 
ervan treffen wij links en rechts een scherp omschréven vezelbundel 
aan, min of meer rond, van 0.2 m.m. diameter. Deze bundels zijn 
ook in het lumbale merg aanwezig en kunnen ver naar achteren 
vervolgd worden. *) Ook in de tweede serie zijn zij even duidelijk 
te zien. Doordat het kanaal caudaalwaarts zich in ventrale richting 
verdiept komen zij geleidelijk links en rechts naast het kanaal. te 
liggen (fig. 13'). In dit niveau is de conus nog steeds rondachtig op 
doorsnede en worden talrijke cellen, hoewel over het algemeen van 
kleiner type dan voorheen, in de voorhoornen aangetroffen, alsook 
in den middenhoorn en dorsaal van het centraalkanaal. De achter- 
hoornen blijven oelarm. Meer caudaal verdwijnt het septnm posterius 
en wordt het geheele achterste gedeelte van den conus door het 
sensible areaal ingenomen, waarin thans beide hoornen tot één ver- 
smolten zijn, de fissura anterior is zéér ondiep geworden, het cen- 
traalkanaal is meer ventraal verplaatst en speciaal in het ventrale 
gedeelte wijder geworden, in welk gedeelte uitbochtingen optreden. 
Hieromtrent komen blijkbaar individueele verschillen voor. In de 
eene serie zijn zij zeer duidelijk. Het posterieure gedeelte groeit spits 
Fig. 13. Capra hircus. 
Fig. 14. Gapra hircus. 
l ) Volgens Dexler komen deze scherp gecontour eerde „intrakommissurale 
Ventralbündel” constant voor bij herkauwende dieren en bij het varken. (Ellen- 
berger, Handbuch der vergleichenden mikroskopischen Anatomie der Haustiere, 2e 
Band, S. 214). 
In den kalfsfoetus waren zij niet aanwezig. 
