721 
geeft recht de mogelijkheid aan te nemen dat spinale gangliencellen 
met het ruggemerg verbonden blijven, reden waarom ik het ver- 
moeden uitsprak dat de bij het paard beschreven pigmentrijkc cellen, 
centraal gelegen gangliencellen zouden zijn. 
Physiologie. — De Heer Zwaardemaker biedt eene mededeeling 
aan van den Heer Dr. F. Roels: „Over acustische nabeelden” . 
(Mede aangeboden door den Heer Winkler). 
Ac. nabeelden worden in het dagelijksch leven door, wat hun 
gehoor betreft, normale personen slechts zelden en dan nog vaag en 
relatief zwak na geluiden van zeer groote intensiteit (heftige deto- 
naties) waargenomen. Wij hadden ons alzoo van matig krachtige prik- 
kels te bedienen en onze proefpersonen zooveel mogelijk aan alle 
storende invloeden — in de eerste plaats het dagrumoer — te 
onttrekken. 
Na eenig zoeken bleken de Galton- en EuELMANN-tluiten het best 
te voldoen. De proefpersoon bevond zich in de camera silenta van 
het Physiologisch Laboratorium te Utrecht, het hoofd gefixeerd, het 
rechter oor op 2 cm. afstand, recht tegenover de lip der fluit geplaatst. 
Deze werd steeds met dezelfde kracht door den experimentator van 
buiten de camera silenta aangeblazen. Bij de eerste proeven werd 
de fluit door den experimentator binnen het kamertje in werking 
gebracht, waar dan tevens de verschijnselen, die het sujet waarnam, 
werden geprotocolleerd. Ondanks alle pogingen dit zoo geruischloos 
mogelijk te doen geschieden, ondervond zoowel de productie als de 
waarneming der verschijnselen er nadeelige gevolgen van, zoodat 
wij besloten hebben experimentator en proefpersoon volkomen van 
elkaar te scheiden. Beiden stonden in telefonische verbinding, waar- 
door het den experimentator mogelijk was, met behulp van een 
chronometer, tijdsopgaven te registreeren. De proefpersoon bediende 
zich slechts voor deze opgaven van de telefoon ; wat de beschrijving 
van den aard der waargenomen verschijnselen betreft, steunde hij 
op hetgeen hij er zich na de proef van herinnerde. Zulks kon zonder 
te groote bezwaren geschieden, daar de phenomenen nimmer langer 
dan l 1 /, minuut aanhielden. 
Alvorens ons eigenlijk onderzoek te beginnen, hebben wij op onze 
beide sujetten — Prof. Dr. A. Michotte (Leuven) en Dr. Bakker 
(Batavia) — resp. 100 en 50 orientatie-proeven genomen. Het totaal 
