730 
intermitteerend, van een ietwat anderen aard dan het eerste. De 
intervallen tusschen dit geblaas kenmerken zich door een geleidelijk 
toenemend geruisch. Dit tweede geblaas verdwijnt eerst voor goed 
na 15 — 40 sec. Ten slotte keert het normale geruisch, langzamer- 
hand versterkt, terug. 
M. Onmiddellijk aansluitend aan den prikkel een duidelijk waar- 
neembaar geblaas, dat vooral in het eerste begin een toonkarakter 
draagt (hooger dan c 5 ). Dit geblaas mindert zeer snel in intensiteit; 
na 2 of 3 sec. wordt er reeds een aanzienlijke concentratie der op- 
merkzaamheid gevorderd om het te kunnen volgen ; in 7 gevallen 
wordt het na 13 — 15 sec. niet meer waargenomen. Soms is het niet 
continueel ; het tijdstip van het eerste verdwijnen wisselt tusschen 4 
en 23 sec. Gewoonlijk wordt het door het normale geruisch over- 
stemd. 
c 7 . M. Onmiddellijk na het uitklinken van den prikkel een karak- 
teristiek geruisch, ook voor de proef, maar minder sterk, gehoord. 
In de beide voorgaande tabellen bevinden zich de voornaamste 
gegevens met betrekking tot aard en duur der verschijnselen, zooals 
zij zich bij onze proefpersonen voor de prikkels, waarvan wij ons 
bedienden, hebben voorgedaan. 
CONCLUSIES. 
1. Steeds is in nagenoeg onmiddellijke aansluiting aan den prikkel 
een nabeeld van constanten aard, individueel verschillend, gegeven. 
Voor lagere prikkels bestaat het hoofdzakelijk in een geruisch met 
toonkarakter, terwijl het laatste voor den discant meer op den 
voorgrond treedt. In hoogere regionen komt een gebied, waarin het 
nabeeld tot een karakteristiek blaasgeruisch wordt. 
Het sterkste nabeeld wordt door den hoogen discant gegeven. De 
duur wisselt van 2 sec. tot 1 / a minuut. Wat de toonshoogte van 
het nabeeld betreft, zij is steeds hooger dan die van den prikkel. 
De laagste prikkels geven over het algemeen het laagste, de hoogste 
het hoogste nabeeld. 
2. Na een interval van 2 sec. tot 7a minuut volgt veelal een 
2 dc nabeeld, minder hoog dan het eerste, meestal langer van duur en 
veel minder duidelijk te onderscheiden van bet normale entotische 
geruisch. 
