742 
of een vierhoek, waarvan de vierphasen gelijktijdig kunnen bestaan 
of een driehoek met een punt daarbinnen, welke alle gelijktijdig 
stabiel zijn. Gaat men van een bepaalde verdeeling uit, dan blijkt 
de nieuwe verdeeling op twee verschillende wijzen te kunnen ontstaan. 
Dit komt dus in de P-T figuren hierop neer, dat het gebied 
ingesloten wordt door twee vierphasenlijnen. De vraag reduceert 
zich dus tot deze: verdeel de concentratiefiguur in driehoeken en 
verander deze verdeeling geleidelijk, zoodat telkens één vierphasen- 
coëxistentie den overgang vertoont. Als men vijf maal de verdeeling 
heeft gewijzigd, is men om het quintupelpunt heengeloopen en heeft 
men de oude verdeeling weer terug. 
Op deze wijze zijn de drie figuren gemakkelijk te reconstrueeren. 
In de figuren is in elk gebied de bijbehoorende verdeeling aangeduid, 
en op de quadrupellijnen is gearceerd aangegeven, welke vierphasen 
coëxistentie den overgang tusschen opvolgende verdeelingen mogelijk 
maken. Feitelijk zou men in de concentratiefiguren nog gebieden 
van één enkele homogene phase, en de tweephasencoëxistentie moeten 
aangeven ; voor het overzicht en de constructie kunnen deze echter 
gemist worden. Bij het overschrijden van een vierphasenlijn blijven 
meermalen enkele driephasencoëxistenties ongestoord bestaan. Zoo 
zal het o.a. duidelijk zijn, dat in Fig. 10 de coëxistentie 125 niet 
T 
Fig. la. 
