760 
of, daar met eiken term X 2 + een term x 2 - overeenstemt, waarvoor 
/ 2 +) =£ m en ƒ*+) = _ ƒ»-> is 
s _- 5+ = Sa , 1 .... (] ^— 
x 2+ 
Ook is 
i -15=1 — 
2 — 1 
zoodat we vinden 
. 2rW + 2 y 
' |,= 9cn~ 
n 2 + 2 w a + 2 
1 
(p 0 2 — r 2 ) 2 
V 1 «fto . 
* 2 + 
Noemen we AM de magnetische verschuiving voor de eenheid 
van magnetische kracht, dan vinden we voor de draaiingskonstante / 
X = — — Sa, 6, ... — i— y BM AM . 
2r*(n 2 + 2) 2 
9cn 
(v 0 2 -p 2 ) 2 
2+ 
De sommen ^ B /] door D voorstellende komen we tot een formule 
*2+ 
2v 2 (?ï 2 -j-2) 2 c D 
x= % 
We zullen nu beproeven de konstanten C en D zoo te bepalen 
dat deze formules de waarnemingen voorstellen, terwijl voor n en 
voor •/ dezelfde eigen golflengten worden aangenomen. 
We moeten daarbij vaststellen hoeveel eigen frequenties we zullen 
aannemen, daar hiermede het getal termen in de som S a ,b over- 
eenstemt. We kunnen ons hierbij laten leiden door hetgeen voor 
de dispersie van den brekingsindex bekend is. Zooals reeds in de 
eerste mededeeling is opgemerkt heeft men daarbij gevonden, dat 
de dispersie van doorzichtige stoften te verklaren is door een klein 
getal ultraroode en evenzoo een of meer ultraviolette eigen frequenties 
aan te nemen. Het moét daarom in de eerste plaats worden beproefd 
of het aannemen van één ultraroode en één ultraviolette frequentie 
tot het doel leidt. 
In de som S voor den brekingsindex moeten dan twee termen 
voorkomen. We zullen op de gebruikelijke wijze de roode eigen 
frequentie zoo klein onderstellen dat voor de frequenties van het 
zichtbare spectrum r 0 2 - r 2 door — r 2 kan worden vervangen. In de 
som S vooj’ de draaiingskonstante kunnen we den term voor het 
ultrarood geheel weglaten, daar voor deze AM = 0 kan worden gesteld, 
zoodat we dan een ééntermigen vorm voor de draaiingskonstante 
vinden, namelijk 
