834 
dx = dit tg a — 
(1— c'A) dh 
Vzdh—J'K 
1 h I 2 v n 
x = - ! I /2c'h-c’h'\* 1= l\/ — - 1 . 
c V V n Vh 
Bij nader onderzoek blijkt, dat de geluidsbaan in dit geval een 
cirkel is, waarvan de kromtestraal == — = —. 
c c 
De hiermede verkregen benadering is vooral groot in de buurt 
van den straal, die op den koristen afstand van de geluidsbron de 
aarde bereikt, omdat deze omkeert in het gebied, waar de geluids- 
snelheid het snelst verandert en de geluidssnelheidskromme dus een 
buigpunt vertoont. 
Deze rekenmethode werd ook toegepast op de uitkomsten, door 
von DEM Borne grafisch medegedeeld voor de geluidssnelheid bij zijn 
onderstellingen. Ofschoon de orde van grootte voor de afstanden, 
waarop de straal op de aarde terugkeert dezelfde blijft, worden alle 
afstanden en daarmede de straal van den stiltegordel niet onbelang- 
rijk kleiner. Wij geven alleen de uitkomsten in de nabijheid van 
dit punt : 
Hoogte H, waar de straal Terugkeer op de 
a. horizontaal wordt. aarde op afstand D. 
Cl. 
30°56' 
75 KM. 
114 KM. 
24°27 / 
80 
103 
20°53 / 
85 
109 
19°12' 
90 
131 
In ieder geval worden dus waarden voor de grens van den stilte- 
gordel gevonden, ver van die in de praktijk aangetroffen. 
In de eerste plaats kwamen nu verder in aanmerking de door 
andere schrijvers reeds gemaakte onderstellingen over de samen- 
stelling van de atmosfeer. 
b. Wegener’s 1 ) hypothese over het voorkomen van geocoronium 
in de atmosfeer. 
Wegener neemt aan het aardoppervlak het veel lagere waterstof- 
gehalte 0.0033 °/ 0 naar Rayleigh, maar brengt de menging door 
convectiestroomen niet in rekening. Daar von dem Borne dit eigen- 
lijk ook niet of althans slechts zeer ten deele heeft gedaan, blijven 
de percentages waterstof bij Wegener veel lager. 
0 20 40 60 80 100 KM. 
Waterstof 0.0033 0.0 1 12 55 67 
Geocoronium — — — 5 19 29 
9 A. Wegener, Beitrage zur Geophysik, 11, p. 104, 1912. 
