836 
ct 
H. 
D. 
34°27' 
85 
135 
27°18' 
90 
118 
22°47' 
95 
120 
20°25' 
100 
131. 
De grens van den stiltegordel komt dan weer op 116 KM. bij 
25° hoek. 
Aangezien de onderstellingen van Wegener en Humphreys, afgezien 
van geoeoronimn, in hoofdzaak op twee punten verschillen : het 
waterstofgehalte aan het oppervlak en de invloed der menging in de 
onderste 10 of 11 KM., werden, om den invloed van elk dezer 
factoren in het licht te stellen, ook berekeningen uitgevoerd : 
d. Volgens Wegener’s hypothesen, maar met O.Ol°/ 0 waterstof 
zooals Hann en Humphreys aannemen (waardoor dus de hoeveelheid 
geocoronium, die op 200 KM. hoogte gelijkgesteld wordt met die 
van waterstof, veel grooter wordt). 
e. Zonder geocoronium maar met het waterstofpercentage van 
Wegener en bovendien menging tot 10 KM. 
Op grootere hoogten worden dan de percentages waterstof: 
0 
20 40 
60 
80 
100 120 KM. 
d. 
0.01 
0.14 2.6 
30 4 
68.7 
70.5 67.0 
e. 
0.0033 
0.014 0.25 
5.2 
42.3 
91.0 98.2 
Deze onderstellingen loopen wat de hoeveelheid 
waterstof betreft 
het meest uiteen, 
hetgeen vooral 
. op 60 
KM. van 
beteekenis wordt. 
De 
stralengang 
wordt dan gekenschetst door de 
volgende cijfers : 
« 
H. 
D. 
d. 
31°5' 
75 
124 
23°29' 
81.7 
106 
20°38' 
8.5 
102 
18°27 / 
90 
119 
e. 
38°48' 
90 
160 
30°32' 
95 
133 
25° 4' 
100 
126 
21°49' 
105 
131 
Minimurr 
i afstand voor 
C : ± 102 d 
: ±126 
Men ziet hoe de vermindering van de hoeveelheid waterstof er 
toe voert, dat de grens van den stiltegordel verder weg schuift. De 
vraag deed zich dus voor of er reden bestond om een nog geringere 
hoeveelheid waterstof aan te nemen. 
