SEPTIMA 
DIS SERTATFO BOTANICA. 
Quatnordecim genera monadelpha continens , 
24 tabulis accurate delineata. 
P R & F AT 1 O. 
Q u js. Linn*us in Monadelphia descripsit genera, fere omnia hucusque tradidi 
novis stirpibus aucca, aeque generibus novem. Nunc vero perstringam illa 
quae quamquam diversa a Malvace^ram familia , Monadelpha tamen obser- 
vavi. Horum magna pars fuit cognita Linn*o , de quibus egit in suis operibus : 
verum nescio qua de causa , a debita classe avulsa per reliquas disseminavit , 
eoque maxime quod in plurimis ipse stamina vidit coalita in unum corpus. Qui 
enim Meli* aut, Turr** cubum antKeriferum observent > Monadelpha ipsa 
fatebuntur : nihil equidem ad huius classis essentiam refert, quod anther* adhae- 
reant intern* aut extern* superficiei tubi ; sed dumtaxat quod earum susten- 
tacula , aut filamenta si adsint, in unum. corpus coeant. Tubi ulterius aut urceoli 
staminiferi longitudo aut brevitas nihili ducenda est in classe determinanda. 
Quam ob rem si Hermannia , Connarus atque Melochia Monadelpha putan- 
tur, potiori titulo alia plurima illis adnumerari debent. Horum ergo 14 in 
hac dissertatione elucidanda sumpsi : fructificationis systema in singulis generi- 
bus ita delineavi , ut primo intuitu omnia conspiciantur , quibus indiget et de- 
lectatur botanicus : tabulas ulterius adeo nitidas sisto , quantum summa cura per- 
ficere potui. Si septima h*c Dissertatio Botanicis grata foret , brevi tempore oc- 
tavam dabo de Erithroxylo , et Malpighia , quas citissime nona sequetur , in 
qua de Banisteria et affinibus agam ; paratas enim habeo atque numeris omni- 
bus absolutas. Nunc passiflor* pulcherrimum genus absolvo , quod decimam 
efformabit dissertationem. 
Parisiis die 4 martii anni 1789, A 
C c c ij 
