t3%l 
numerus certissime illis minuitur ; attamen facilitas omnis eliminatur , nec 
facile in tanta stirpium copia tuto determinabitur nova planta. Spretis enim 
characteribus notis , perfectis , tempore et auctoritate tantorum hominum 
sanctis , quis poterit 198 (1) differentias specificas prae oculis habere ut stirpem 
novo inventam determinare queat ? 
Genera ulterius, ut alibi dixi (z), inventa sunt ab auctoribus, ut studiosos diri- 
gerent , memoriam iuvarent , plantas denique in fasciculos reponerent , qui 
portari certe possent , non obruerent humanum intellectum. Natura nulla fecit 
genera , botanicus invenit : et si confusis generibus confundi omnia necesse est ( 3 ) , 
quantam confusionem pariant nova dogmata vel ipse Heritierius videat. Itaque 
qui ordinem in rebus quaerant , qui facili via cupiant vegetabilia cognoscere , 
respuent certe nova dogmata : ego enim quamvis Linnan non probem legem , 
qua calycem dictitabat limites absolutos ponere in generibus distinguendis j 
tamen calycem ceterasque fructificationis partes magnifacio , quamquam a 
fructu potissimum ducam characterem genericum. A fructu ergo et absentia 
calycis exterioris novum descripsi genus Solandrce nomine ab hibisco diversum : 
novum quoque et alterum praedicavi , Palauam scilicet , quod absentia calycis 
exterioris a Malope differt. 
Malopes alia dantur species peruvi ance , qua similiter gaudent calycibus simpli- 
cibus , dixit etiam noster auctor (4). Verumtamen ubi istas repetit , nisi in meo 
opere in quo duas descripsi Palaua nomine ? si, praeter istas , alias ipse possidet 
aut vidit , ostendat scriptis et iconibus , tuneque grates debitas persolvam. Plan- 
tas vidi Sidis immixtas , quas inspecta frutificatione non Sidas, non Malo- 
pes , sed novum genus constituere , scripsi anno 1785 in prima dissertatione. 
Postquam D. 1 ’Heritier statuit , solam absentiam calycis exterioris novum 
condere genus non iubere , ita pergit loco citato. — — Vice versa iisdem princi- 
piis et ratione fructus , Hibisci plurimi capsulis quinque spinosis 3 aut inermi- 
bus , dum monospermis evalvibus prcediti , quales sunt Hibiscus pentacarpos , 
Zeylanicus , spinifer ,pr amor sus 3 urens 3 et alia nonnullce species nova mox pro- 
ditura, ad XJrenam retrahenda sunt. Suadet Urena typhalaa pro hibisco spinifice; 
nec obstat calyx exterior plus minusve partitus. Hibiscus tiliaceus et populneus s 
quamvis gaudeant calyce exteriore monophyllo 3 recte nihilominus inter Hibiscos 
capsulis quinquelocularibus polyspermis a Linnao collocati fuere. Hac omnia 
quoniam concinata arbitror ad labefactandum novum genus Pavonia , operte 
pretium erit ea attentius extricare, ut vera a falsis separentur. 
Falsum est 1 °. Hibiscum populneum Linntei gaudere calyce exteriore mo- 
nophyllo : paginis enimi 1 33155 mei operis ostendi huiusmodi calycem componi 
ex tribus 5 foliolis deciduis , quod auctoritate DD. Banksii et Commersonis com- 
probavi, qui arborem floridam observarunt in insulis Taheity et Mauritiana. 
Erravit certe Linnasus qui excusari potest , quum tunc temporis ignota esset 
(1) 94. Sidae species. Malvae, 62. Malachrae, 3 . Layaterae, 11. Althaeae, 10. Malopes, 3 . Palauae, 2. 
tJrenae , 8. Pavoniae, i 3 . Solandrae , 1. Lagonae, 1. 
(2) In diario physicae D. Rozier, mense februario 1789. 
( 3 ) Caesalp. apud Linnaeum Phyl. bot. pag. 100. n°i 5 g, 
C4) Observatione pag. j 06.; 
