[ 4 iB] < 
totidem angulis receptaculi trigono-pyramidalis, quo acu avulso, statim ap- 
paret segmentum sphaeras, fundo calycis inhaerens, terminatum filamentis de- 
cem basi crassis , apice subulatis. 
2? Germina sunt tria, basi coalita, terminata stylis totidem, qui versus 
apicem in folioli similitudinem ampliantur. Perfecte hoc sistit banisteria cilia- 
ta , quam se vidisse testatur (a) D. deLamarck; sed nihil de stigmatum figu- 
ra, nihil de staminum monadelphia dixit, nihil de fructu in herbario Iussieua- 
no persistente, quod ipse consuluit. Atqui stigmatum figura magni momenti 
est in Banisteria ut hoc a Malpighia vel flore tantum inspecto distingua- 
tur : horum enim generum flores adeo sunt similes ut ovum ovo ; neque ullo 
pacto, nisi stigmatum figura, silentio hucusque ab auctoribus praessa, divi- 
nari queat num flos datus ad Banisteriam , num ad Malpighiam pertineat. 
3? Pericarpia sunt basi tumida, excurrentia in alam simplicem membrana- 
ceam, quae altera parte in longum incrassatur, altera vero in lamellam atte- 
nuatur: huius autem situs in diversis speciebus varius; directus scilicet vel 
inversus; unde ala directa aut inversa exsistit. Alam directam nomino, quum 
pars ipsius crassior sursum spectat , quum deorsum , inversam. 
Si ergo Banisteria stamina sunt monadelpha atque stigmata tria in folioli 
figuram composita; si pericarpia ulterius in alam unicam excurrant: haud re- 
cte hoc genus a Linnaeo inter decandra collocatur, qui erravit etiam dum 
stigmata dixit oblusa. Multo magis a vero recedit D. de Lamarck scribens ( b ) 
stylos ut plurimum tres stigmate simplici terminatos : Banisteria enim styli sunt 
semper tres, quorum stigmata foiiiformia. Neque sibi constans videtur dum 
Madablolam Sonneratii inter banisterias enumerat n? 5? dixerat enim in cha- 
ractere generico (c) pericarpia singula ala unica membranacea terminari , qui 
postea in MadabloLs, descriptione scripsit: huius fructus est capsula unica ligno « 
sa , alis quatuor ornata in crucem positis (d). 
Verumtamen quum nullibi Banisterias^ vivas viderim, sed semper siccas, 
earumque aliquas orbatas floribus, quasdam denique cum aliqua dumtaxat 
fructus parte, pericarpio scilicet uno aut altero, quaeret aliquis 1? |qua 
ratione pericarpia numero definita constet? 2? £ quomodo alarum situs co- 
gnoscatur in pericarpio praesertim a receptaculis avulso, ut passim evenit in 
herbariis? 3V \ ubi. stamina numerari possint in exemplaribus fructiferis? 
Priusquam quaestionibus satisfaciam, sciri oportet, in hoc genere et stylos et 
filamenta persistere et fructus receptaculum; quod docet experientia. Iam 
inspecto flore, si tria numerentur germina, stylis totidem terminata; quum 
pericarpia germinum numero respondeant, tria futura esse cognoscetur: Si 
(a) Diction. Encycl. tomo 1. p. 369- 
(i) Dict. Encycl. p. 367. . . . un ovaire superieur, divise en trois parties , et muni communement de 
trois styles, terminas chacun par un stigmate simple. 
(c) Dict. Encycl. p. 367 : le fruit est compose de trois capsules .... terminees chacune par une aile 
ou languette membraneuse tr^s-remarquable. 
(d) Ibid. n.° 5.° leur fruit consiste en une capsule ligneuse , de la grosseur d’ un pois, munie sur 
les c6tes de trois ailes ou languettes minces , dont une plus grande est droite , et les deux autres ou- 
vertes lat^ralement , forment une croix avec la plus grande ; et en outre d ’ une petite appendice 
situee sur son sommet, qui semble une quatrteme aile. 
