[ 4 * 9 ] 
vero non flores, sed receptacula observentur, pericarpils ablatis; numerentur 
excavatae cicatrices in receptaculo trigono; tribusque repertis, tria exstitisse 
pericarpia certo pronunciabitur : unde constat ista esse numero definita, nisi 
morbus adsit. Quod vero ad alarum situm pertinet, inspecto vel unico peri- 
carpio, nihil scitu facilius. In Banisteria, ut dixi, styli conservantur, etiam 
fructu maturo , quamquam stigmata evanescant : quare cum styli semper 
sursum spectent, observato pericarpii stylo, alarum situs facile cognoscetur. 
Stamina denique numerari poterunt in exemplaribus fructiferis , utpote per- 
sistentia. 
Expositis iis quae ad Banisteriam pertinent, pauca nunc dicam de generi- 
bus, quae cum illa affinitatem habent. Haec sunt Triopteris, Tetrapteris, 
Molina, et Flabellaria. Et primo quidem de Triopteride nonnulla ex- 
stant auctorum placita, quae tractatum reddunt difficilem. Linnaeus omnium 
primus characteres dedit, quos eruit ex plantis siccis, atque inter alia scripsit 
apetalos esse flores. Hanc sententiam parvifecit nuperrime D. Ant. Laur. de 
Iussieu in suis generibus dicens , mancam fuisse Linnai observationem , quum cer- 
te pentapetali habeantur in Acere Plumierii Triopteridis synonimo , tum et in 
Hlecea Cl. Iacquini aliunde simillima. Potuisset etiam addere Linnaei Trio- 
pteridem Malpighiis atque Banisteriis affinem, difficile posse petalis orbari, 
quibus reliquae fruuntur; saepeque in siccis exemplaribus fructuum initium, 
praesertim in pericarpiis alatis , pro corolla usurpari posse , nisi attente plan- 
ta examinetur, atque affines omnes apprime cognoscantur. Sumpsit Linnaeus 
in hibisco populneo corollam pro calyce interiore , quia exterior ceciderat ; 
potuit etiam et hic alarum initium pro corolla sumere, quia petala forte ce- 
cidissent. 
Cl. Iacquinus litteris Viennae datis die 28 Novembris anni superioris mihi 
communicavit, Triopteridis Linnaei characteres et ab ipso saepius observa- 
tos in insula Martinica, et certos esse, meamque plantam ab HiRiEA sua di- 
versam. i Quid nunc in tantorum hominum diversis opinionibus? Nullam 
haberemus litem, si Iacquinus dixisset 1? Triopteridem se vidisse floridam, 
atque petalis orbatam : 2? nullam in ipsius atque HirjEjE calycibus glandulam 
reperiisse : 3? denique filamenta basi esse libera aut monadelpha. Interea ta- 
men ne frustra genera multiplicem, meam plantam ab Hirvea Iacquini certe 
diversam Triopteridem dicam ob alarum pericarpii numerum, eodemque no- 
mine generico et meam et Linnaeanam coniungam propter omnimodam fru- 
ctus similitudinem: Hirtam quoque Iacquini ut congenerem adiungam, 
quousque oculatus botanicus in America plantas iterum observet, comparet, 
atque tandem pronunciet num tria genera, num unicum efformare debeant. 
Itaque Triopteridem dico plantarum genus , cui omnia cum Banisteria 
sunt communia pericarpio excepto, quod est trialatum, ala gemina superiore 
patula, unica inferiore dependente. Tetrapteridem vero illud, quod a 
Banisteria fructu differt. Est enim eius fructus ex tribus capsulis composi- 
tus monospermis , bivalvibus , quarum unaquaeque ornatur quatuor alis in 
crucem positis. De horum generum stigmatibus nihil pronuncio , nam exsic- 
cata in omnibus plantis vidi, atque omnino inutilia ut figuram ipsorum ob- 
servarem. 
