genus , quod unica absolvebatur specie , tres in posterum annumerabit cura 
amici mei D. Candidi Mari® de Trigueros , qui duas alias in Baetica detexit, 
mihique humanissime communicavit ex sua Flora Carmonensi decerptas , qu® 
in lucem publicani aliquando. prodibit. Malope a Malva differt, quemad- 
modum et Palauam dixi a Sida distingui solo fructu , non ex capsulis in orbem 
positis , sed in capitulum conglomeratis. Calyce etiam exteriore magis ad 
Gossypium, quam ad Malvam accedit : ceterum ut in prima dissertatione 
scripsi, non a calyce potissimum desumenda sunt genera , sed a fructu, utpote 
qui finis est intentus a natura in regno vegetabili. 
Lavater^e genus Malopem sequitur. Illud , fateor , vix auctum prodo ; 
quinimmo sex tantum species delineavi , quum non plures perfectas viderim j 
quatuor reliquas describo , ac delineatas dabo , quum aut vivas examinabo , 
aut exsiccatas ; ita tamen ut characteres specificos certos ipsae sistant ; aliter 
enim in detrimentum potius Botanic® , quam in eiusdem profectum insuda- 
rem. Genus hoc non alio differta Malva, quam calyce exteriori monophyllo , 
magno , trifido. Flores sunt ut plurimum pulcherrimi , trimestris praesertim , 
quae inter omnes eminet. 
Althaea post Lavateram reperietur. In illo uno genere contuli Alceas 
atque Altheeas Linnaei , nec immerito , mea quidem sententia. Fructus enim 
est omnino idem in omnibus , ex capsulis pluribus compositus in orbem posi- 
tis. Si vero in Alceis maior est semper capsularum numerus ; si margine mem- 
branaceo’ circumdatas h^s vidimus ; ^ num hoc unum suffecerit ut pauperrima 
genera conservemus ? Calycem exteriorem , quem sexfidum in Alceis , novem- 
fidum in Alth&is dixit Cl. Linnteus , inconstantem reperi } in Alceis Tere sem- 
per observavi 7-8 -fidum , aliquando sexfidum : in Althads vero nonnumquam 
octofidum et in Althaea hirsuta , quae vulgatissima est in Hispania, septemfidum 
vidit Trigueros. Hac ergo de causa ad Althaeas omnes refero - , quarum novem 
delineavi ; harum tres , Acaulem , Sinensem , et Narbonensem , ut novas , certe 
nunc primum incisas trado. 
Malachra tandem claudit hoc anno malvacearum agmen. Praecedentibus 
ergo hoc genus adiungo , tametsi pauperrimum quod inter illa et hibiscos me- 
dium reputem , viamque adeo mihi sternat ad novum opusculum , quod de 
Hibisco, Ruizia , Dombeya , Assonia, atque Pavonia (a) , paro. Ut vero 
clarius pateant ea quae Malachra cum Hibisco communia sunt, necessa- 
rium duxi Botanicis communicare quae in examinandis' quadraginta circiter 
Hibiscorum speciebus observavi , quasque iam habeo delineatas. 
Flibisci genu? huc usque dignoscendum dixerunt in Botanica Principes per 
duplicem calycem , quorum exterior sit polyphyllus , per stylum simplicem 
(a) Ruizia , Dombeya , Assonia , Pavonia, genera sunt nova, qua: in Commersonis-Her- 
bario reperi , quaque honorare volui nominibus trium hominum qui maximum iter Peru- 
vianum et Chilense ingenti gloria perfecerunt , et quar.ti , qui historiam naturalem ornat , atque 
amplificat suis operibus. Hi ergo sunt D. Iofephus Dombey Gallus., atque DD. Hippolytus 
Ruiz, Iosephus Pavon et Ignatius de Asso Hispani. Qui vero dictorum generum characteres 
videre cupiat , Prospectum perlegat quem pro sequenti dissertatione ad huius calcem apposui , 
quxque , Deo faveate, in lucem publicam quamprimum prodibit. 
