un 
Setaceo diphyllo. D. de Asso in sy nopsi stirpium indigenarum A r agonia , 
p. 90 /2 0 . 647 , t. 5./. 1. 
M. Foliis palmato-incisis caule procumbente , calyce exteriori diphyllo Loef 
iter, p.i 14 apud Asso. 
Caules sesquipedales , declinati, scabri. 
Folia pedunculata , alterna \ inferiora triloba , lobis subrotundis saepius emar- 
ginatis : media palmatc-quinquepartita , laciniis trifidis , supetiora tripartita. 
Stipulae lanceolato-acuminatre, omnium malvarum longissimae. • 
Flores axillares , solitarii , pedunculati , pedunculo petiolis longiore. 
Calyx exterior semper ex duabus seris hispidis, calyce interiore paulo longio- 
ribus : interior pentagono-pyramidatus , laciniis acuminatis , nervosis. 
Corolla purpurascens , patens ex quinque petalis apice lato-praemorsis. 
Reliqua ut in M. Hispanica. 
Habitat in Regno Ar agonis, circa Mores , Calamocha , Val-de-Urrea. Floret 
Maio O- 
Obs. Q uandoque hac species adeo pusilla est , ut trium pollicum altitudinem vix 
attingat annis prasertim siccissimis ; at calyx exterior semper est ipsi diphyllus 
atque interiore longior , in quo a congeneribus differt. 
Hanc plantam primo detectam a D. Ignatio de Asso , ab ipsoque publicatam 
novam esse speciem 3 nullus dubito. Quoniam vero ingenuus ac modestissimus 
auctor in opere nuperrime ab ipso edito cui titu'us = Introductio in Oryc- 
tographiam et Zoologiam Aragoniae , sententiam mutare videtur his ver- 
bis p. 175. Quae de Malva Hispanica in synopsi tradidimus delenda sunt et 
reponenda .= Malva Tournefortiana, opera pretium duxi hic addere 
quibus rationibus adductus primam veram deposuerit sententiam , ut hanc falsam 
amplecteretur 3 quo et illius candor pateat , et quantum ego critices in meis 
elucubrationibus impendam . 
Absens erat ID. de Asso quum eruditissimus ac de Botanicarbenanentus viator 
D. * * * Matritum pervenit , ubi inspecta descriptione ac figura nostra planta 
pro Tournefortiana habendam esse dixit Hispaniae Botanicis , idque dictitans 
in errorem induxisse D. de Asso , quod tertium calycis exterioris foliolum esset 
deciduum. Illos ubi primum conven t noster auctor , ab ipsis edoctus de viato- 
ris eruditissimi sententia , de se diffidens , atque doctiori cedens , in animum 
induxit palinodiam canere , ubi primum posset , quod et fecit nuperrime ut 
supra dixi. Huic ego litteris mandavi ipsius malvam a Tournefortiana toto 
ccelo distare calyce imprimis diphyllo longiori ; stipulis dehin omnium mal- 
varum maximis , foliis denique inferiorious 3 quibus lobi sunt tres et subro- 
tundi. Hac etiam addidi , perpetua suffultus experientia , malvas omnes nedum 
calycem interiorem , sed et exterioris folia habere persistetitiadum vivunt , neque 
ullum umquam excidet e nisi planta infirmitate , aut morte. Quibus ille huma - 
nissime rescripsit litteris datis Amstelodami die 29 Septembris anni 1 7 8-5 , in 
quibus aperte fatetur , ipsum semper pro nova specie nostram malvam habuisse y 
meisque nunc argumentis confirmari . Quod si a pristina sententia in ultimo 
opere recessit , id non nisi viatoris auctoritate se fecisse dixit , nuneque prio- 
rem amplectere opinionem 3 unaque mecum consentire. 
