• . . . • [ Iro T ... 
atque Lirinon apposite confirmant. Quod vero semina reperentsohtaria, id evenit 
S3Epis5 : me quum plantas Orientis in Europa colimus. Non en.im est idem solis 
ac ten x robur 3 languent hic quandoque plantae exoticae: , quae aut flores nullos 
produnt aut fructus incompletos. Si vero Trewii planta , quod observandum 
ulterius arbitror , et calyce simplici constat et capsula pentasperma j quod diversa 
sit ab hac nostra , nullus dubito. 
Ante hunc Rumphius , libro - 8 , capite 71 , pag. r§8 , tabula 100 , figura r , 
plantam descripsit suo more , quam ab incolis mutuato nomine Florem impium 
dixit lepida ex causa , ex eo scilicet quod flos numquam coelum aspiciat : in quo 
ego et conditoris providentiam admirandam video , et novum argumentum quo 
Cl. LinNsEi systema sexuale firmatur , de quo postea. 
Haec omnia haud fugere poterant Linn^ei solertiam, atque accuratissimi obser- 
vatoris acumen. Sciebk etiam hic Botanicae reparator ac decus omnia, quae Joan. 
Ammanius inserenda dedit Imperiali Scientiarum Academiae Petropolitanae , 
scilicet PxERosPERMADENDRO?*(exquo Pentapetem finxit) calyce unico crasso 
constare, corolla pentapetala, pluribus staminibus, atque pediculo terminato ger- 
mine (embryonem dixit perapposite Ammanius) : quod germen in fructum abit 
lignosum , qiiinquelocularem , polyspermum 3 cuius semina compressa sunt et 
aceris instar alata. Quaenam ergo affinitas reperiri poterit inter Pentapetem 
Phoeniceam ac reliquas Linn^i species ? Quis non videat toto coelo ab invicem 
distare ? Malvacea illa est, quod haud facile reliquis Botanicorum aliquis conce- 
dat. Germen illa fovet intra calycem , quod stylo terminatur 3 in istis germen 
reperiturin pediculi apice. Capsula est denique lignosa in his atque semina alata, 
quod utrumque deficit in Pentapete Phoenicea. Humani ergo passum aliquid 
dicamus Linn^eum in coordinandis speciebus generis Pentapetis. 
Ex his itaque facile solvuntur quae de meo genere Dombeya legimus in Dic- 
tionario Encyclopedico (a). Pterospermadendron enim a Dombeya seiungo , 
quia earum fructus sunt omnino diversi, a quibus potissimum generadesumenda 
sunt. A mmanii plantis, ex quibus Pentapetem finxit Linn^eus , longitudinis ac 
duritiei vocis vitandae causa , fructus est lignosus , semina alata, germen pedi- 
celatum , calyx simplex , quorum nihil omnino Dombeya convenit. Si vero 
Linnaeus de Pentapete agens unicam assignasset speciem , Phoeniceam scili- 
cet , tunc temporis plena roboris atque veritati consentanea essent quae nuper- 
rime scripsit Cl. auctor memorati operis. 
Verum tamen memorari oportet Linn^um nova plantarum genera descri- 
bentem anno 1749, dum ad Pentapetem pervenit, p. 134, duas dumtaxat nu- 
merasse species , illas scilicet quas ex Ioan. Amm mutuavit, neque P. Phoe- 
nice am , de qua in praesentiarum quaestio, tunc temporis cognovisse. Quam oh 
rem si Pentapetis genus exsistit aliquod ( quodque, retinendum nullus inficia- 
bitur ) , minime Dombey/e convenire poterit, sed memoratis duabus plantis. 
(a) Le genre Dombey , que doit publier incessamment M. l’abbe Cavanilles , doit etre 
reuni selon nous aux Pentapetes de Linne, dont il ne paroit differer que parceque dans le carac- 
tere de Pentapetes publie par Linne , l’on trouve plusieurs fautes j savoir , 1 ’oubli du calyce 
exteneui; des trois foliolcs caduques, la citation d’un stigmate simple t qui est reellement a cinq 
divisionsj celles des semences dites ail^es/,,qui ne sont.que^gereirient. anguleuses, &c, Dia. 
Encyclop. t. i , art. Dombey. “ • 
