Quid vero iudicandum de diversis Linn^i atque Io an. Amm. descriptionibus? 
In medio relinquo; idque unum dicam , istum vidisse plantas , illum vero po- 
tuisse siccas accuratius examinare : quare ut lector possit quam maluerit opi- 
nionem sequi in huius operis decursu, quum de Pentapete agam , utriusque 
auctoris characteres sistam. 
Si vero ex hucusque dictis apparet errasse I^nn^um in huius plantae de- 
scriptione atque in generibus constituendis, iniustum utique esset silentio pre- 
mere argumentum , quod illa suppeditat ad firmandum uiperius systema 
sexuale : illud dixi in scientia: profectum ; hoc addam libenter in Linntei glo- 
riam , ut et animadversionibus , et laudando veritati inserviam. 
Observabam multoties plantas , quas diu et frustra florentes conquisieram : 
capitula tandem ultimo Augusto vidi solitaria , pedunculata , erecta ante floris 
expansionem, quae sensim inclinantur atque omnino nutant corolla expansa, 
qua: latis petalis sphaeras segmentum sistit ; atque genitalia a pluvia et aere 
defendit. Stamina, ut superius dixi, sunt brevissima , et stylus cum stigmatibus 
valde longus; fecundari ergo germen nullatenus posset nisi flore inverso,, aut 
pollinis elascicitare , qua: nulla est. Verumtamen ne pollen d«cidendo stigmata 
{ >rasteriret , ad haec ire cogitur filamentis castratis , quae eiusdem fere cum stylo 
ongitudinis ad eum approximantur in tubi laxi modum, ut magna pollinis 
pars , quae subtilitate huc illuc iret , nisi suavi carcere contineretur , stigmata 
tangat , qua: viscositate eam retinent , ut intentus a natura finis 'consequatur. 
Quo peracto , duobus nempe diebus elapsis , corolla cadit cum staminibus,, ca^ 
lycis lacinia: adproximantur ad fructum , ac pedunculus de novo erigitur. 
An fortasse idem eveniet Dombeyis reliquis ? Siccas omnes examinavi , neo 
verbum de hoc dixit Commersonius. Verumtamen quum idem in omnibus re- 
periatur genitalium situs ac proportio j eodem fortasse munere illa fungentur 
ut fructus obtineatur. 
Pentapetem certe praeterirem , nisi eiusdem descriptio ac plantarum icones 
magno forent Botanicis adiumento , ut quaestio, si ulla esse potest , dissolvatur, 
atque certi tandem characteres et genera stabiliantur. Itaque Pentapetis genus 
a Cl. Linnaeo descriptum convenire' aliquo modo poterit secufidae et tertiae 
dumtaxat speciebus, sub eri folia, scilicet et acsrifolice. Quia vero has plantas nul- 
libi vidi cum fructibus ac floribus, Linn^ei atque Ammanii, Ut nuperrime dixi, 
characteres transcribam. Et- quoniam superius exposui ex Ammanio mutuatos, 
ne dicta repetam, reliqua genera videamus. 
Malvaviscus proprium genus constituebat in accuratissimis Dillenit oper- 
tibus, ex quo tamen placuit Linn^eo hibiscorum species augere, quamvis 
utriusque fructus sit omnino diversus : Malvavisco sunt stigmata decem, 
corolla in tubum convoluta, cuius petala basi auncuiata; atque pro fructu 
drupa quinquelocularis , loculis monospermis. Hac ergo de causa in pristinam 
dignitatem restituere, atque ab Hibisco et Pavonia seiungere Dillenii plan- 
tam malui , quam iri unum corpus omnia commixta iterum reproducere. 
Pavonia genus est aliud novum Malachrai atque Urenas affine, cuius 
nonnulla: species mixtae conspiciuntur inter Hibiscgs Linn^ei. Qua vero de 
causa ab Hibisco Pavqniam separaverim > abunde dictum arbitror in secundae 
