T I 1^3 ; . 
dissertationis praefatione , quam lector poterit consulere : additis hic generis 
characteribus; Calyx est duplex in Pavonia, uterque persistens , quorum exte- 
rior polyphyllus , interior semiquinquepartitus. Germen superum , quinque- 
sulcatum , stylo unico terminatum , qui in octo aut decem stigmata partitur. 
Hoc cingit tubus, qui parte inferiori in petala quinque patentia extenditur, su- 
periore vero stylum vaginans , filamentis ornatur per eiusdem superficiem 
sparsis. Fructus denique sunt capsula; quinque in orbem positae, articulatim 
dehiscentes , uniloculares , monospermae , bivalves , quorum semina sunt sae- 
pissime triquetra. 
In memoriam revocare operae pretium erit quod superiore anno scripsi 
pag. 47, scilicet stigmatum numerum fructum indigitare ; et vicissim ex fructu, 
una nempe , aut quinque capsulis , stigmatum numerum erui constanter posse , 
Hac unica observatione aut potius lege suffultus, ubi primum vidi floridam in 
R. H. P. Sidam urentem (hoc nomine missam) mense Martio anni 1785 , 
quamquam nullum tunc temporis fructum dederit , hunc praedixi futurum ex 
capsulis quinque monospermis; quia calycem vidi duplicem et stigmata decem; 
qua de causa in Horto Regio apparuit demonstranda ultima aestate nomine Pa- 
roni* urentis Cav. Neque me deceptum fuisse demonstravit eventus : mensi- 
bus enim Octobris atque Novembris proxime elapsis , fructum dedit a me prae- 
dictum. 
• Semina ulterius ex Hispania accepi Sidae nomine mense Martio proxime 
elapso , quibus examinatis stigmata praedixi decem, utpote ad Pavonia genus; 
referendam existimans plantam inde futuram ; eo scilicet quod intra calycem 
duplicem , capsulas quinque numeravi , bivalves , monospermas. Ut vero expe- 
rimenti atque praedictionis testes haberem integros , Regio H. P. dedi plantam 
Pavonine panxcux-at^e nomine a mense Iunio., quae non floret, ut postea vidi, 
nisi uitimo Septembri et Octobri : in qua florida stigmata decem numeravi 
summo gaudio. Atque illud ut verissimum adsmio, pec primam umquam ante 
meam observationem Parisiis fructificasse , nec secundam exstitisse. 
Nunc vero si ad fructum huius generis dumtaxat attendatur, idem omnino 
reperietur ac Urende et Malachr^cuiti quibus ulterius convenit tubo stami- 
niferoatque calyce duplici. Quantum vero ab eisdem differat necnon ab Hibisco, 
facile reperiet, qui omnium characteres comparare velit. 
Huius tandem generis species separavi in varias sectiunculas , quarum prima 
tres complectitur , in quibus unaquaque capsula spinis tribus armatur ; secunda 
illas quarum calyx exterior est interiore longior ; tertia reliquas. 
Hibiscus, Pulcherrimum hoc genus adeo auctum prodit novis speciebus 
atque observationibus meis , ut gratum sperem Botanicis futurum. In exami- 
nandis eiusdem speciebus sequentia reperi. 
1. Calyx interior (semper monophyllus ) aut est semiquinquepartitus, aut 
oblongo-tubulosus , tuncque apice denticulis, quinque terminatur. In primo 
casu semper persistit; in secundo vero finditur longitudinaliter , quum co- 
rolla expanditur, atque cum ipsa decidit, 
a. Calyx exterior est aut polyphyllus , aut profunde multipartitus , exceptis 
Hibisco tricuspidato et tiliaceo , qui dicto calyce ad Althaeas accedunt ; 
yerumtamen variat foliorum aut laciniarum numero : in Hibisco enim po~ 
