k 1 1 4 ] 
Pachira , ex qua Carolineam tinxit Linn^us , genus est ab omnibus no- 
tis omnino diversum , quemadmodum accuratissime dixit Au bletius , qui eam. 
primus reperit, nominavit, atque delineandam curavit. Calyce simplici deciduo 
constat, cuius basis glandulis stipitatur. Petala sunt ipsi quinque ensiformia, in 
tubum parte inferiore approximata , dehin patentia, reflexa. Tubus germen, 
cingens partitur apice in 1 5 lacinias , quarum quaelibet multis filamentis longis 
antheriferis terminatur. Germen piriforme , sulcatum : stylus simplex longitu- 
dine staminum , qui terminatur stigmatibus quinque foliaceis. Fructus denique 
est capsula ovata , sulcata , unilocularis , multivalvis semina plurima angulata 
continens. 
Perspectum habeo Linn^ei filium dixisse stigma simplex et capsulam bilocu- 
larern. At credendum arbitror AuBLETio,qui plantam vivam accurateobservavit, 
potius quam Linn^ei filio , qui specimina sicca dumtaxat inspexit, qua stigma- 
tibus orbari exsiccatione ac longis itineribus potuere. Quod ad loculamenta fruc- 
tus attinet, malo etiam Aubletium quam Linn^eum sequi , aut saltem dicere 
fructum esse mono aut bilocularem. 
Quararibea gaudet calyce monophyllo 3-5-dentato , quandoque etiam ad 
medietatem usque fisso : petalis quinque oblongis, undulatis, limbo patente re- 
curvo. Tubus est ipsi tenuis , longissimus , antheras novem sessiles in apice sus- 
tentans , supra quas glandulosa corpuscula exstant quatuor vel quinque. Ger- 
men minimum, subrotundum : stylus longissimus tubo vaginatus : stigma bilo- 
bum incrassatum. Fructus denique intra calycem, qui est capsula coriacea, ovata, 
bilocularis , loculis monospermis , quorum semina sunt ovata , extus convexa , 
intus plana. 
Hugoni^e genus , quod unica apud Linn^eum: absolvitur specie, secunda 
nunc augetur ex Commersonii herbario deprompta. Calyx est huic generi per- 
sistens , coriaceus, pentaphyllus , foliolis ovatis, concavis, quorum duo exte- 
riora. Corolla malvacea , patens, petalis emarginatis. Urceolus germen cingens 
terminatur decem filamentis squalibus , antheriferis. Germen globosum : styli 
quinque 3 stigmata capitata. Fructus demum est drupa carnosa» capsulas quinque 
continens in orbem positas , bivalves , uniloculares, monospermas. 
Quamquam plura examinaverim specimina , in nullo tamen reperire potui 
fructum , qui ad perfectam maturitatem pervenisset. Hac ergo de causa , quum 
iuxta Commersonii figuram semina debuerim invenire ovato- acuminata, capa- 
citati capsularum respondentia, in his dumtaxat repeti membranam ovaro- 
arcuatam compressam , cuius basis erat crassior et nigra. Quod ego inde pro- 
venire arbitror, quod fructus tenerrimi nec satis coagulati humor fuerit exsic- 
catione evaporatus. 
MonsOnia est genus ultimum ex elucidandis in hoc opere. Linnatus illud 
inter polyadelpha collocavit : verumtamen , quum tanta intersit affinitas inter 
ipsum et Geranium , volui 4 e filo in praesentiarum agere , ut viam parem ad 
Geranii opus, omnibus iam fere numeris absolutum (a). Ad haec corpora quin- (*) 
(*) Yideatur index ad calcem huius operis. 
