620 
Vlyfsis Aldrouandi 
Fe&us. 
Dorium* 
I® 
Nos qui nidis eas faspe eximi vidimus,maris,& frmella? mores obferuauimus. Similis eft 
Befcriptio eiufcemodi Paflfer folitarius Lufcini;e,cifdem motib. pra?ditus,craffitie vero Turdi Iliaci. 
Quinomen ignorat, facillime Turdi genus elfe judicarent, maxime cum colore illi fimilli- 
mus fit, Mas a f?mina pulchritudine coloris diftinguitur, pulchrior enim ille eft.Pen^ ma- 
xime fubpe£fcore,& duab.coftis colore funt da<5tiIoru,fed macula? colore variant:dorsu 
cinereum eft,fuluo maculatum, cauda, vt in Lufcinia,ruffa,quam mox,vt nido eximitur,im 
mutat. Roftrum rotundu acutum, & fubalbum,in extremo nigrum, pauloq. robuftius,qua 
Turdi.aut Merule quauis nihilominus carne vefcatur,vrpotequife&afecus viasdeuorer. 
pedes Turdo fimiles.-cui etia colore refpodet, item oculis, quos albf pluma? ambiunr.Ra- 
ro in plano,aut per valles cernitur :omnib. eft admirationi. Quodam anni tempore degit 
fubtegulis,quas imbrices dicunt, quales plerunq. in caftris obfcruamus,qua? in altis mon 
tib,fitaiunt,vt fit in nonnullis Aluernia? locis. Olim hi palTeres in Gallice noftra? planis 
apparebat, nunc in caucis mafueti adferutur.Francifcus Gallorum Rex curiofus,& fimi* 
3ium rerum ftudiofus tanti huius auis cantum fecit, adeoq, eo afficiebatur, vr nullam pra?- 
ter hac audire dignareturreft aute fuauiffimus,& omnium iudicio admodum delectabilis: 
no&u ?que,ac interdiu canit, maxime ad Iume candqle.Hfc & quffeqmintur Bellonius. 
DE MERVLA MONTANA. 
Germanorum. Cap.X. 
R/ETER recentum proxime procedenti capite Merutegenus , aliud in 
Germania eft, a quotquot ego obferuaui diuerfum,vt ex collata cum co de 
fcriptione perlpicio , quibufdam viris doCtis , qui fufpicantur tertio id ab 
Ariftotelis loeodeferibi inter Merulas, Birchamfel, ideft Merula montana 
diClu. Ornithologus fefe lanuario menfe, & initio Februari] hoc genus fuf- 
cum vidifiTe f radit, in venjtre ad cinereum colore inclinans. Mas, inquit, paulo nigriore#, 
& pedore magis rufo, & maculoftore, quam femina; roftro color idem in vtroquefexu. 
Autumno adueniunt,& ad cibum tanquam Iaut£,& optima? probantur. Noftri quoq. vo- 
cant Biroamfzlcn, vel Hagamfzlen . Hanc «reputo, cuius deferiptionem olim confeci 
huiufmodi.Auis eft paulo infra Turdu maiorem. Colore nigricat in capite dorfo,& alis, 
rufo quodam modice admifto. Cauda eft atra. Crura ex glauco nigricante, rufoq.com- 
pofttum coloremhabent . PeCtus obfcuremaculofum, ex plumis partim fubfuluis, par- 
tim nigricantib. Os interius & lingua luteo feu melino colore sut.Roftrum nigru,&con» 
colores digiti. Ventris color ex nigro, cincreoq. mixtis conftare videtur. HaCtenus ille . 
20 
Bifchau fel. 
Birgafzlen» 
Hagaszlen. 
Defcri ptio 
Color» 
DE MERVLA TORQVATA. v ’° 
Gap. XI. 
ELLONIVS, a qui,vt diximus, huiufmodi Merulam exiftimat tertium Me- 
^ rularum genus efte apud Ariftotelem : Allobroges, inquit, alij montium ac- 
cola maximein valle Ambrunenft,& proxime D.lo Morienfem quoddam 
Merula? genus vocitant MerleaucoIIier: quo ijs in locis nulla alia auis eft: 
frequentior. Cum vero rarum, &info!ens id genus nobis videretur, tum 
ob torquem coloris cinerei , vt in Perdice maiore ruifa , ^Tetrace, tiimquodruftici 
nomen ignorarent , opera? pretium , neceffariumque nobis videbatur videre nunquid 
eius vfpiam meminilTet b Ariftoteles,inuenimufque agnouifte,dicerequc in Gra?cia re- 
*‘pto P enr,:nam P°# h^itum de Merui a nigra & alba fermonem, eft aliaftnquit, quedam Me. 
& hiftoria ruia ex hoc genere , cui fimilis eftet, nili roftrum haberet rubrum, habitans in altis mon* 
tibus.nec colore tam nigra eft,fed fufca.qua? omnia huic Merula? conueniunt. Roftrum, 
pedes , vox, volatus , nidulandi modus , geftus , vt in Merula , color etiam qualem dixi* 
Ariftoteles : quare omnino concludimuseandem efte cum tertio Ariftotelis Merularum 
genere » In planis nullam reperire eft,cum alioqui in montibus ita abundent, vt ijs tan 
tiim. 
Mede a u 
Collier. 
tota» 
Vfus in ci 
bis. 
i 
