Merula bi» 
color. 
Defcriptio. 
Kortrum. 
Color. 
Cauda. 
AI*. 
62 4 
Vlyfsis Aldrouandi 
DE MERVLA BICOLORE. Cap.XII. 
VEM, cuius modohicicon exprimitur, Merulam bicolorem vocare placuit s 
quoniam duobus potifsimum coloribus 5 fufco fcilicet, aut fubnigro,&Iuteo 
rubefcente, variet tantum. Arbitrabar prius effe Merulam fufcam 5 Arifto- ' 
telis, fed cum inuicem conferrem, diuerfifsimas eflfe facile animaduerd. ( 
Auis eft Merula paulo minor, & exilior, capite fufco,pundu!is, feu potius jq 
lineolis cadicantibus variegato: roftro paulo quam in Merula breuiori, ex 
luteo rubefcente,qui pariter color intendor in tergore, & cauda remitfior in pedore, 3^ 
ventre confpicitur.Caudaetiam,quamin Merula breuior efhalarum remiges fufea? in exr 
tremis oris alba?, pedes breuiufcu!i,digid vero pro portione longi, lutei, vngues rubicun- 
di.PIanta appida eft Phellodris albus latifolius.Habes iconem auis pagina procedenti. 
Merula congener cum mirtyli vulgaris ramo. 
1 ' • ■ 
isM 
. 
