e 774 Vlyfsis Aldrbuandi J 
bifi.lib.g. <. Cimae fta te colorem , vocemque mutauit in Italia alio nomine appellari fcribit/Ariflote* 
cap. 49. ^ ]es,fed hoc nomen a nullo fuit tr aditum, licet Albertus hyeme vnifonum appellari dicar* 
Vmlonu. j-g 0 nec Vaiionum appellari, nec alio quopiam diuerfo nomine apud Italos vnqtiarp CQ 
Lufcinia u ‘ m P ore3U< ^ luIi De huius autem auicul* ha&enus commemoratis nomeclaturis fatis apud 
non eftA^ °mnes etli non omnino conuenit, Quod vero nonnulli Aeantidis etiam ei nomen indide- 
ehantis. finr, ifme Hercule toto penitus coelo errat. Nec illi mea fententia ferendi funt, qui auiculis 
illis, quae menfe Augufto, & Autumno pinguefeunt, & Ficedula? indiferiminatim vocantur, 
Lufcinia Lhfcinias annumerant * Hi enim auiculamquandam Curucam nimirum quibufdam putata 
nooeft Cu cum ipla Lufcinia confundunt. Erant pariter, vt annotatg Bellonius, quidam authoresGr^ ;© 
ruca. c j jsjeot^rici, qui auem quandaab ipfisPotamidam didam inter Lulcinias recenfent. Hanc 
h De >Aui. ettn j ma i Cj fecum iriCfetartl nauig3ffet,ex ipfius nido cognotiiffe ex Crucarum genere. 
‘ Lof tinia Nonnulli, vtMfidorus, Acredulam eandem effecu Lufcinia arbitratur ex illo /Ciceronis. 
- Et matutinis Acredula vocibus inflat. ; 
Potamida. Sed ibi Cicero Acredulam vertit auem, qua; ab AtatoOAoAi;j6)i>dicitur,quamquealitefFe- 
hOri.i. ti, itus Viulatn vertit. Inquit enim: 
it de diu. , Si matutinus Vluld dant carmine voces ( . 
Acredula. Ex cuius interpretatione fortaifequifpiam Acredulam, & Vlulam eandem auem effe conij- 
Vlula. ciet. Sed Philomelae authordiftinguic eas. De Vlula namque iiccanh; ,, ,, . :J . .... .... 
A (IV lulant Vlula dant carmine voces. ' :;:.i << -2© 
Etde Acredula tam dixeras: • t .. c ,• ■ , . 
Vere calente notia s competiit Acredula tantus % 
Matutinali tempore tunc mitilaps. 
Ex quo edam a pparet, author em ilium Philomelam ab vtraque aue diuerfam ftacuere } vt de 
# < qua ftatim in ipiis primis carminibus dixerat* 
T u Philomela potes vocum difetimina mille 
i. Mille potes variosipf Areferre modos, * 
Cseterum vt ego de hac re fententiam meam aperiam, nihil obftare video, quin pro vtraque 
voce tum Graeca , tum latina Lufciniam rede interpretari poftimus. Neque enitii tantieft 
apud me Fefti,aut aurhoris Philomelae a uthoritas , yt ab’hac me opinione dimoiieant. Nec 3 * 
mihi quis Ciceronem obijeiat feribentem: 
Sape etiam per. trifle canit de petf ore carmen, < 
Et matutinis Acredulavocibus inflat. 
Videtur enim innuere Acredulam auem effe mali ominis. Lufcinia auem bonifemperhabi- 
tafuit, vt fuo loco. Sed non redeidex eiusverbis.quis inferatjcum iolum matutinum eius, 
nimium frequentem & peruicacem cantum, imminentem tempeftatem praemonftrare dicat. 
Phlntfiele vcr ® nos ma 8 is fcntentiaf firmiter inhaereamus, faciunt cum tempus, quo canere di- 
catus que- c i cur > matutinuna nimirum, Lufciniae fere peculiare: tum quod eius cantus querelae dicatur, 
relae dicun q a °d vocab :lo, aut confimili & Philomelae cantiunculae a poetis fere femper exprimi folec. 
. i. ;i 30 
>.s ^ i' h 
' ,uv 3 
•Ai 
i litC 
»]!! 
' 'jJU 
lur. 
40 
kEid. 7 . 
Vtrunque autem ex illius carminibus liquido patet 
Et matutinis Acredula vocibus inflat , 
Vocibus inflat , & afftduasiacet ore querulas , 
Cum primum gelidos rores atirota remittit . 
Accedit quod de hac eadem aue fub Ololygonis nomine tradit k Theocritus, quod fcilicet 
in denfis ruborum fpiniscanac.Lufciniam vero in dumecis Ubentiflime degere nemo eft, qui 
ignoret, cuius rei caufam nos alias a dignabimus. Theocriti vtfrba fune haec. 
Tot <Ts <&os) <?wipae.ts upoSd/uvtorn ettdctA/avec 
Terrtye$ Aahctyivvris t%or ttmov. a«T’ Oho^vyw 
THAeSst' h fisrvMVYK? 1 ftchuv vpvlfiffxit d)tdv&et,tG 9 
Ad opocas vero frutices ardentiuncttU 
Cicada gannientes garriebant & Acredula 
Procul in denfis ruborum (Iri debat /pinis i 
Haec noftra eft de Acredula , & 01 oIygonefentcntia. Caeteriim haud abre mefadurum-> 
Diuerl^de ex iibmo,li quid dehis vocibus alijfenferint paucis referam. Quidam igitur apud eundem 
nefniaT * -^ ratUf11 iu recitatis carminibus Ololygona interpretatur auisfolicari^ genus. Authorqui- 
Rauarinus daminnominatus libelli de animalibus, & plantis a Roberto Scephano excufi cum nome- 
Tarinus. c l aturls Gallicis , kribit, Acredulam auem canoram a quibufdam vulgo credi Rauarinum* 
alijs Gallorum Tarinum, alijs Liifctniams & effe ex carum genere, ex quibus futura tempe- 
fias, 
