Omitholofria; Lib. XVIII. 
gEyiU,$* 
h In Ele$, 
O - - • . 779 
/Alibi etiam de fusui cantu Lepidinse loquens Philomelam ,qUod Lepidinam vincere ne- finLtp . 
(ciret velut ira percitam acquafi inuidam illinc difceftifie,vbi canebat Lepidinajac fi innue 
re vellet, Lufciniam quando fe vi&am ab hominibus cantando cognoicat, inuidia contabe- 
(ceret Canit ergo: 
Cum canere inciperet , atro hic dente pilaTter 
Latrat, &ipfa_ fuga fepem infidi a fq\ reliqui 
Inuidia (lic Nicia refert) Philomela recejjit, 
Philomela: vero nullam eiTe peculiarem vocem, v t ante dixi, c&firmare videntur Iulius Pol- 
iolux, & Aelianus. Ille enim fuam cuiqj animalium affignans^^o/ttWjid eft cantillareLufcl- CatreL 
niarum dTe dicit. Hic vero Cattei anis vocem acutam, & coneifam e(Te,ficut Lufcini^.Quae 
quidem ab vtroque affignata: voces comunesfunt, & omnibus auiculis canoris redo acco- 
modari polfunt: nulli autem melius, quam Lufcini^, & pr^fertim , quam afteu Pollux , qua 
vtitur Iulius Caefai Scaliger in hifce lepidis verfieuhs: 
Hinc gutturillo Lufcinilla cantillans. 
Hinc murmurante ripa garriens finu 
Grata quietis plena dona mtnisIrabanU 
Sed & multa: alia: communes pariter voces Lufcinia? attFibauntur.Nul!^ autem frequetius, 
quam qua: ludum fignificant,cuiufmodi funt lugere, flere, plorare,& id genus fimiliagMo- 
aofchus legere facit nfyluis, inquiens: 
ai vvK/voTenvo^upofaivets^roTt ^/AAo/^kl e fi. 
Lufcinia qua de n fis lugetis in flqs , 
Et quas fcqmmtur. Chorus apud b Sophoclem, de Elcdra loquens gemere, & lugere: 
EleU ra prodita duris Lugit gemit peremptum 
Quatitur querelis fola Mifcra parentem nullo 
Semper peremptum querula. Metu mortis perculfa. 
In modum Lufcinia 
i Raptifiactiam Mantuanus Lufciniae cantum per harc verba plorare, & quaeri exprimit: 
Philomela peremptum 
3 © Plorat Ityn. '. v 
item£ alibi Mane fub auroram cum ros matutinus in herbam 
Eos pluit, & lingua queritur Philomela rapinam. 
Graecos, & Latinos poetas in hoc imitati fur t Itali, & inter aliosTorquatus /Talfusj 
E di mufico Ogno il flebil car to, 
E rvfignuol, che plora, e li nfpond-e.. 
Is tamen gemitus, 6 l ploratus. (Qua mu is vero gemere, & plorare ea dicatur)haud infuauis 
efi;, fed fu aliis admodum, & auribus periucundis,vtdixi, & innuit merum Sophocles , cum 
Inducit chorum praedicentem Salamim ploraturam ob Aiacis dementiam non in modum 
Lufciniae, hoc eft non fuam fletu, & dulcibus querelis, quales funt Lufcinia:, fed miferabiii 
4oprorfus’gemitu, mi feroque vlulatu. Ait autem: : 
fpuando tu iam multo confeffa. auo t 
Canoq, obfita fenio 
illum mater de fi pient em 
Mifrrima audies 
Ah quam miferabiliter 
Di fert e admodum Petrarca: vbi air: 
Qucl Rofcignuol, che si foane piagne, 
Forfe i fuoi figit, ofua cara confo.te. 
Item alibi: 
50 E’i Rofcignuol,.che dolcemente a 1 ’ombra 
Tuttele notte fi lamenta, e piagne 
Di dolcezza empie il Gelo, e le campagne, 
Coa tante noti sifoaui, e fcorte. 
Sunt qui Lufcinias fibilaredixerut, quo verbo etiam vtitur «Sidonius Apollinaris ruris fui nlpuXu, 
delicias enarrans. Ait em :Hic tamquam volupe efi.auribns infonare cicadas meridie cocrtp an- 
tes ranas crepufculo incubente blatfer antes y Cianofq-,atq-, /infer es connubia noffe cldgentes im§- 
pcsla, Gallos Gallinaceos cocinnentes , ofeines C oruos voce triplicata punicea fm gentis aurora fa- 
te confalutatesi diluculo dut philomeu inter futices fibilantefe qua; fequuntur* Sed & Thco- 
:) ' erims 
i Ia villa re 
fig. 
k Fasi.l. 
S Hiea. libo 
tiL i 8. 
m In Jtia, 
flagcb 
Non in modum querula 
Lufcinia plor abis : 
Sed mamfeflos occines 
Mtfira eiuUtm* 
r 
