b Z>to.c.i 3 
Nodtuam., 
perperam a 
Plinio Afio 
ni limilem 
dici. 
Gaz^laps* 
e X.io.r.2 3 
Hermola 9 , 
& Scaliger 
decepti . 
Plinius A- 
thenaeus . 
Oppianus 
lapfi. 
d Lib. dc^> 
Venate 
e L.io.c.23 
Afio. Otus. 
Oris^o no- 
minis O <j{ . 
Afen Ofen. 
Tagodia 
Ny&ico- 
rax. 
Gazce la- 
pius . 
520 VI yfsis Aldrouancli 
vng moyen , ou minear duc, id eff, minorem feu mediocrem Bubonem nuncupant . Nam & 
pinnulis circa aures eminentibus, vnde ei nomen & pedum conftitutione, qu;e in no&urnis 
alioquinuaria efc, Bubonieftquam rnmllimus. Ternos vterque digitos habet anticos, vnum 
pofticum.Qua® quidem cumpotiffimam inter no&urnas differentiam ponant, & tam Aluco 
quam Vlula aut altero aut vtroque deftituantur, Afioni ideo duximus poftponendos , utpote 
quia prima & nobilififima fui generisaue iongiiis recederent, & multum differrent. Vnde 
equidem miror Afionem b Pliniii non potius Buboni comparafte,quam No&u^.Cum dicat 
Otus Noclua fimilis eU. Etenim neq; in aurito capite iimilitudo mutua illis intercedit, neque in 
pedum digitis . Nifi fic exiffimemus, Noduae eo fenfu coparatum fuiffe, generali quadam ra 
tiotie, qua omnes nofturnae eandem. propemoduin aut fnnilem admodum ab alis diftin&am I0 , 
inter (e formam obtinent . Quo pa£to alibi Vlulam , Afionem & Aluconem fnnili fpecie 
conftare dixit Ariftoteles . Hoc enim de corporis fpecie, id eff , forma intelligendum efle li- 
quet :cutn alioquin fub vnogenere contenti fpeciem finguli diuerfam effentiam conftitu- 
ant. Sed neque fic defendi Plinius poteft: nulla enim intergenus&Tpeciem comparatioeft, 
cinn quod illius conceptus fit confufus,& minus notus , tum etiam quod diftin&am inuicem 
& determinatam naturam habeant, ut fpecies atque alterum illorum totius conferri queat. 
Aflimulatum ergo Noftuar potius, quam alteri cuipiam nofturnarum crediderim Afionem , 
tanquam cteteris notiori . Cauterum duo hicle&orem monere opportunum duco,quse pra- 
miilaad plurimas dfificultates fu perandas& ad enotanda dubia, qua; in hac hiftoria interpre- 
tum incuria peperit,uiam fternet. Prius eff, quod Theodorus Gaza Ariftotelis non inf musin- 1Q 
terpres, Afionem ubiq; pro gr#ca t 0 crjto^perperam verterit, duas aues fpeciedlfferentes con- 
fundens. Quam quidem rem eo magis miratus fum, quod cum alioquin Plinij invertendo 
Ariftotele affecbatiifimus fit, &uitioru aliquando imitator, hic tamen aperte illi refragetur. 
c Qui difertis verbis teffatur, Otum Latinis Afione vocari:Sed & Ariftoteles ipfe, fi attentius 
legiifet, Scopem efie Afionem non pofie, monere eum debuerat, qui Scopem Graicis No&uis 
minore facit, Afionem vero, qui Otus eff, No&uis maiore, manifeftiifimo inter vtrumque di 
fcrimine.Ineundem errorem plurimos authores etiam minime gregarios vt Hermolaum 
Barb.& Scaligeru traxi t,cinTi Gazae exemplu&authoritas, tum auium forte fimilitudo, quod 
nempe aurit£ efle ambae tradantur, & fnnili colli gefticolatione mimos imitari, ac faltantium 
fpeffcaculo veluti attoniti ab omnibus capi . Altera eff , quod non minus inepte PliniuSjAthe- 
nceus, alijq,- claffici feriptores Otum cum Otide confundunt, infigni fane nec tolerado errore, 3 ° 
nifi ea librariorum alicubi culpa eff; Inter hos pr^ter csteros eff d Oppianus,qui pro Otis, Oti- 
des inducit,hisqj cornua aiiingit ridiculose, vocum nempe uicinia & fimilitudinecum alijs de- 
ceptas. Nos vero Otum & Afionem tanquam eandem auem eodem capite comprehenden- 
tes, hic defcribemus:Otidem vero ceu toto genere diuerfam & minime rapacem, fed Galli- 
naceis annumeradam hinc longe ablegamus, atque in aliud tempus, ac loeu valere iubemus i 
cii m non folum non rapax (it vt dixi , fed ne carniuora quidem, verum frugilega, 
S Y N O N I M A. 
SIO authore 3 Plinio Latinis dicitur, quem Gr^ci Otum vocant: videtur di- 4® 
ftus Afio ab auribus, vti afinus,vel a Gr^ca voce S $ vel Hebraica JNK Afen vel 
ofien . Sic enim Graeci & Hebraei auem vocant . Seruat autem quoque ho- 
die Afio aurita® auis nomen apud Marfos Italos . Ous vel eorfav Graecis auri- 
cula eff. Habent auriculas folae quadrupedes viuiperae, quoniam tamen in 
Oto aue non folum pluma® vtrinq; in capite auricularum inftar prominent , 
verum etiam organi auditorij meatus ampliffimos& cura folerti fingulariq,- artifitio teftos, 
necnon intus affabre conftruftos videre eff. Iure merito Graeci Otumquafi auritam dixe- 
runt, vt hodie aliqui cornutam ob pinnullas in capite furreffas velut cornicula. Otum etia 
Tagodiam vocari a lepore , nimirum quod pedes plumis villofos habeat, author eff Alexan- 
der Myndius apud Athenteum. Hunc eundem Nwt raopetna. nonnullis appellari Ariftoteles 50 
difertis verbis tradit, quod Latine Coruu noiturnum fonat, ut & Plinius vbiq; vertit . Vnde 
manifeftiffimi errores deprehenduntur Theodori Gaz^ celebris alioquin & primarij Ari- 
ftotelis interpretis , qui contra morem & mentem Plinij , cuius vt anteunnuimus, etiam vi- 
tia tranflationisprae imitationis ftudio in ufum fuuin conuertit; imo vero praeter ipfiufmet 
Ariftotelis fententiam Nyfticoracem quandoque Vlulam interpretatur , nonnunquam 
Cicumam , aliquando etiam Afionem . Primum enim Afionem cum Scope eundem facit, 
diuerfam longe, ut fupra probauimus , tum quem Nyfticoracem Graeci dicunt, nos vero 
