& ) o ( m 
160 
reSram csfe (vide Tab. VIII. Figg. 24 . 2 5 . 26 ), quae pro« 
du&a per A transeat j atque in re£ta TG lu matur (ad 
parces pun&i T easdem veî contrarias iis, in quas cor- 
pus noftrum movetur, prout T vel ad parces pun- 
âi B easdem fuerit iis ad quas eft A, vel ad con- 
trarias) Tt aequalis re£fcæ BT, compleanturque re- 
Stangula TtaA , TteB TtsQ. Tum vero fumatur in 
re&a TG, ad partes puncti T easdem iis, ad quas 
eft t, re£ta Tb, quae tertia proportionalis (ît ipfis 
FV & TB , jungatur Bb, occurratque Bb reftæ 
MQ in q; ducatur per M ipfi Bb parallela Mm re- 
ctae TG occurrens in m, fiatque aS ad TA ut TB 
ad FV» Quoniam igitur eft QS ad QA ut FV ad 
UR, hoc eft (ut VG ad UG, hoc eft ut TB five 
Tt ad TQ~ hoc eft) ut Qs ad T\ 2, erit Ss ad TA 
feu ta ut Qs ad TQ, hoc eft, ut jia ad ts , ideo« 
que reQianguîum Ssxst æquale re£tan^ulo Aax 
at ; unde fequitur, lineam ES esfe xquiîateram A* 
pollonii hyperbolam centro t , atque afymptotis tG 
& ta defcriptam, quæque vel ipfa vel ejusdem op- 
pofita per A transibit. Si igitur in ipfa ta fuma- 
tur t(p aequalis re£tr atque per 0 ducatur i- 
pfi AT parallela (p7r hyperbolae ES occurrens in n, 
fiet area SseE aequalis reâangulo $Txaii loga- 
rithm. ( ts:te ). Sed ts eft ad te ut Tjg^ad TB, hoc 
eft, ut bq five Mm ad Bb, igitur area SseE aequalis 
erit reÊhngulo Qirxaf logarithm. ( Mm:Bb }. Quo- 
niam vero 0it eft ad Aa ut ta ad ïQ, five 0it ad 
TB uc TA ad et$ hoc eft, ut FV ad TB ; erit 0tt 
aequalis re£k? FV, atque area SseE aequalis reftan- 
gulo FVxotiï logarithm. ( Mm : B b ) ; fed quoniam 
BQ_ eft ad Qy ut TB ad Tb, hoc eft ut FV ad 
TB feu Qs, eric refhngulum BQxQs five BQse 
aequale rechngulo FVxQq. Verum ii corpus no- 
ftrum 
