2IÖ 
m o c m 
fient, ut antea: quo pa&o reliqui duo ipfius x va» 
lores obtinebuntur. 
$■ 6 . 
Sed ifte ed inter Æquationes utriosque gene- 
ris Cubicas mutuus nexus, ut non cafus tantum 
Irredu&ibilis per functionem trium radicum è Re- 
dufribili; fed etjam vichfim, unaquseque hujus ra- 
dix per congeriem radicum ex illo, exprimi posfit. 
Ambo igitur cafus reciprocantur. Quod (i enint 
Æquatio folvenda (§. g, in init.) fuerit Redu&ibilis; 
erit vel g z < /i 2 , fervato figno termini tertii; vel 
etjam hujusce termini fignum evadit affirmativum, 
adeo ut, quod antea g fuerit, in — g> transeat. 
In utraque Hypothefi negativa fit quantitas illa 
I (g 3 — Ä 2 ), quas figno radicis Quadratics fubjici- 
cur; quocirca Æquatio adjutrix tum ad cafum Ir- 
reduffibilera pertinebit. 
$• 7 - 
Sed quamvis ad pleniorem, hoc nomine, Æ» 
quationum Cubicarum intelligentiam, conducere 
ejusmodi disquifitiones videantur; compiicatiores ta- 
men evadunt formula? inde erutæ, quam ut com- 
mendentur ad ufum in numeris. Hoc eo minus 
fuit fcriptionis confilium, quo manifeftius eft, con- 
curfu trium radicum è cafu Reducbbili novam in- 
ferri impo^fibilitatis fpeciem. Intelligentias, tron 
praöico calculi uCui, confultum voluimus. Inimo 
vero , fi facilior difficiSiorve formulae alicujus in nu- 
meris ufus pretium ejusdem definiret; ipfius réga- 
ls Cardant dignitas non evanefceret illa quidem , 
fed tamen aliquantulum diminueretur. 
<F===»===% 
PRO- 
