m ) « c m> 
225» 
! 
lunæ & ad theoriam ejusdem planetas perficiendam, 
hujus g neris oblervationes optime fimul conducunt. 
Maximum autem hac in re incommodum parit pro- 
lixus ille calculus, qni ad definiendos inprimis effe- 
Öus parallexeos pro fingulis obfervationibus requi- 
ritur; quamobrem varias Aftronomi excogitarunt 
rationes, quibus computus hic brevior redderetur. 
Quumque mihi , hac de re meditanti, etiam methodus 
fuccurrerit occultationes ftellarum computandi, ali- 
quo calculi compendio prae aliis, quæ mihi inno- 
tuerunt, femet commendans, eandem hic paucis 
exponere lubet Primo igitur de occultationibus 
ftellarum fixarum agemus; poftea vifuri, quomodo 
eadem methodus ad fupputandas folis planeta» 
rum a Luna Eclipfes applicari queat. 
In antecesfum ea enumeranda funt elementa, 
qua: in calculo occultationum cognita fupponimus. 
Primo fcilicet pro quovis loco obfervationis data 
fit latitudo ejus feu elevatio poli, quæ dicatur p\ 
Et ut ratio fimul habeatur figurae telluris ellipfoidicæ 
(quam ut veram, vel faltim ut a vera parum ab- 
ludentem, hic asfumere licet), pofita femidiametro 
sequatoris = 1 atque telluris femiaxi = n, ad latitu- 
dinem illam = p' quæratur radius terrae = e, & an- 
gulus, fub quo hic radius ad planum aequatoris in- 
clinatur, qui angulus fit = p & latitudo corre&a 
appellari poterit. Ex datis vero n & p' inveniun- 
tur p & e optime 
demonftrationem 
ment. Petrop. Tom. XV. p. 592): fcilicet asfumtO 
Sinu Toto = i, erit Tang, p = n* Tang, p & e 
Ff 3 
