& ) o C & 
243 
hilo æquata exhibet aequationem pro variationibus 
inqognitis, unde, fi hæc duo momenta ejusdem oc- 
cultationis in pluribus locis obfervata fuerint, plu- 
res ejusmodi aequationes habentur, quarum igitur 
ope omnes iftæ variationes determinari poterint, 
quoties in totidem vel etiam pluribus locis idoneis, 
quot funt incognitae, tales obfervationes inftitutas 
fint. Si vero vero pauciores dentur obfervationes, 
eæ faltim definiri posfunt variationes, in quibus 
vel maxima adefl incertitudo, vel quarum, ex coëffi- 
cientibus in formula allata, maximus deprehenditur 
effe&us ad ipfum tempus r variandum. 
Inventis corre&ionbus dy, dß, dP , dfi & dm, 
adeoque exa&is valoribus y, / 3 , P, p & m, una 
cum variationibus horariis dy, dß ' , dP' & dm ta- 
bularum lunæ errores fafta comparatione detegun- 
tur, quod quidem de corregionibus pro P, m & fi 
dire&e valet. Àd correftiones vero tabularum pro 
erroribus dy, dß , dy & dß! quod attinet, fa&a re- 
folutione &U.SE (Tab. XL Fig. 4 ) , correftis y & ß, 
ex datis fLV = 90 0 ± y, ES =, 90° — L & ang. 
USE = / 3 , inveniuntur Ï1E = i & ang. nÆS = 270° 
4- & — / vel =90° — & -f- /, adeoque corre&æ 
obtinentur longitudo Nodi = & inclinatio orbitæ 
lunæ = i. Ope ejusdem An&E etiam harum va- 
riationes horariæ computari posfunt, fcilicet: 
di! = ± dy' Col. SUE -f dß' Cof. L Cof (a — /), & 
, , , Sin. SUE „ Cof. ß Cof. SUE 
da = ± jy r/ 3 ' : - ■ . 
Sin. i Sin. i 
$• 6 . 
Reftat ut methodi noftrae applicationem ad 
computandas eclipfes Solis & occultationes plane- 
H h % ta- 
