324 
m ) q ( m 
quidem; fed plura Communicare vetabat obfcuritas 
litterarum , jam vetustate evanefcentium. Quæ 
codicis defcriptio exa&e quadrat in hodiernam ejus 
conditionem, quum meliorem ordinem non obfer- 
vaverint, qui recentius & elegantius compegerint, 
tefhnte Ihrio in fuis ad illum obfervationibus. 
Apographum illud Codicis noftri , quod a Derrero 
quodam, cujus praeter nomen nihil innocefcit, ad» 
ornatum eft, an eo tempore, quo apud Werdinen- 
fes verfatus eft Ulphilas, facium fuerit, ignora» 
mus. Id tantum novimus, ex eodem utramque 
editionem, tam Junii, quam Sxiernhielmii pro* 
feQram fuisfe, b) & periisfe eandem apud Olaum 
Rudbeckium in incendio Upfalienfi an. 1720. Ne- 
que opus eft, ut le&ores moneamus, ut tantum 
cimelium a vaftationibus Seonum in bello tricen- 
nali Germanico f rvarent Monachi , Ulphilam 
Tuum Pragam transtulisfe, qua tamen an. 1648 a 
Königsmarkio expugnata, in manus noftras per- 
venit. Reftat tantum, ut de binis verfionis Go- 
thicae codicibus aliis nonnulla adjiciamus. 
Philippus Marnix, Dominus de S. Aldegowde, 
etiam in politica Belgii hiftoriV innotuit eo, quod 
famofis r imi Compromisfi , quo jura (ua adverfus 
Hifpanorum tyrannidem defendere conati funt hu- 
jus regionis incolae, fuerit promotor & au&or an. 
1566. Etiam hunc virum litteratisfimum fuisfe 
teftatur Alphabetum Runicum. quod a Johanne 
Bilde, in infula Gothîandia Danico praefe£fco, ad 
fe misfum ei communicaverat Daniel Rogersius 
an. 1J56 & laudatae CoüeÊtioni inferuit Vulcanius 
p. 43. Hic Philippus Marnix auflor fuitjAcoBo 
USSE- 
b) Pluribus id exemplis probavit Ihrxus in Anaie&is Ulphilanis. 
