344 
ftro in Svecanis fufcipiendufn erat, idque eum 
etiam omnibus numeris abfolutum præftitisfe , qui 
fequentem laborum ejus recenfionem cogitare gra- 
ve non duxerint, haud inficias ituros fperamus. 
Initium fecit an. 1742 editis binis Disfertatio* 
nibus Academicis: altera de Orthographies Svecanœ 
îifu Simpliciori ; de Mutationibus Lin gu œ Svio- 
Gothicœ altera, quibus dein Prœleâiones Suas in 
Livguam Svio-Gothicam an* 1745 fuperftruxit. 
His pîures fuccesfu temporis addidit alias, de uju 
antiquitatum in illufixanâa Lingua , deque Lin g u ce 
in illußratidis antiquitatibus Subfid iis , obfervatio * 
nes in linguam ex occafione Hymnorum & Verfionis 
Bib Horum , de difiinâione vocum SvioGothicarum 
orthographica , de Adagiis Svic-Gothicis Sc quæ 
funt reliquae. Diverfam vero, quam adhuc in fin* 
g lis patriae provinciis fervant incoiæ, linguae indo- 
lem, ope difcipulorum ex ii in, Academiam con- 
fluentium, obfervans primum disfertationibus tri- 
bus de Dialeâis Lingues Svio Gothic œ , dein Lexi- 
ca Dialeâofum Lin gu ce Svecanœ colfefhones fuas 
publico communicavit Ex quibus multa, quæ 
tam antiquum, quam hodiernum linguæ habitum 
illuftrant, hauriuntur ; praefertim illius reliquiæ apud 
Dalecarlos feptentrionaliumqne regionum incolas 
deprehenduntur, qui a peregrinorum confortio re- 
moti veteres mores & in (litu ta cum idiomate fer- 
varunt. Sed non in his fubftitit Ihriana -diligen- 
tia, Aldus penetrare atque in primas linguæ Go- 
thicae fcaturigines ascendere necesfe judicavit, fi 
juftum ejus Etymofogum agere vellet. Nemi- 
nem fugit, vetuftisfimum non modo ejus; fed & 
omnium recentiorum Europae linguarum teiipaw 
penes 
