eltd geri** 
Lib.i.Sa- 
Syr. 6. 
Aduerf. Ii. 
Trichila 
Lib. io.de 
Cult.hort. 
ibidem, 
Ltb, 4 « de 
lingdat. 
Jn Horat, 
ii» i ,Sat . 6» 
EchimsCi 
ititas. 
Lib, i, 
HerbaEti- 
vos , 
Echinus 
dea gtnus 
& mali Pu 
mei. 
Erinaceus 
Echims 
ab Ecbenei 
de differt. 
Etymon • 
Carduus 
'marinus» 
\ oo ■ Vlyfiis Aldrouandi 
V. . ' * .* . ' 
DE ECHINIS. Cap. XL. 
iEQyiVOCA. , 
C H I N V S Graecis , auftore Suida, nomen eft vafis ex se re , aut opere fi, 
glino, in quod tabulae ad iudicium pertinentes (teftimonia, vel teftmnu* 
dnfta) conficiebantur, alias conie&a lignabantur : eius mentio fit apud 
Demofthenem, Ariftotelem, & Ariftophanem. Chytrai, ideft ollae genus 
Echinus eft Polluci, pariter, & lebes «ntsuos pietya p/xav, ^ Nonali , Hefy, 
chio , & Varino. Etftov /WeW, lebetem interpretatur Echymologus. 
Apud Horatium interpretes Echinum aiunt effe vas aeneum, in quo calices lauantur.quod 
etiam trifilia vocetur, Hadrianus Turnebus mauult legere trichila, vteo, inquit in epi- 
grammate 5 quod Maroni adferibitur; & Virgilius. T richila vmbrofts frigida arundinibus , 
adducens etiam locum apud Columellam. Sub trichila manantem ferptt advndamx alij vi- p 
tteam ampullam , alij fcorteam explicant. Ego ( inquit I Hadrianus Turnebus , vas aqua- 
rium rotundum lagenae fimile,aut ampulla crediderim, vt guttum vinarium, vt Varro 
doceri patera autem ad libandum vtebantur , & interdum poft libationem ad bibendum. 
Hoc mihi in mentem veniebat; quod de hoc loco dicerem , quem Echino fpinofiorem, 
& aculeatum magis efie, & ipfe fentio, & intelligo multis videri: fed nec illud omitta Por- 
phyrionem perfpicue legere Echino, cum explicet propter Echinum aftat vilis guttus, 
qui, & Echinum vult hic vitream efie ampullam, & aquarium vas exiftimafie viderurraqu^ 
enim limpidam nitido vitro perlibenter infundimus : nomen habere videtur a rotundi- 
tateEchini fe ia pilam colligentis. Echini duitatis meminit Strabo, ~S,upra Phalarura 
eriam,vt idem inquit , a mariora vrbium XV. ftadia L. imminet. Inde porro nauiganri 
ftadia c, Echinus incumbit, Plinius Acarnaniae oppidum efieferibit. Echinon Vrbs eft 
Thraciae, ad Pegafeum finum, Erinos apud Galenum herbae fpecics eft, quam fic etiam 
vocat Diofcorides: fed in codicibus vetuftis non Erinos , fed Echinos legitur. Quercuum 
x,d?7etpot, ideft particulae quaedam, ceu nucamenca s qu® cx ramis earum dependent Echini 
vocantur ab Hefychio : cui etiam Piatani frudfcus vocatur Echinus $ & ca ftaneis fui funt E- 
chini; eo enim modo, quo Echini marini aculeis armati funt. Herbje quoque apud Hippo- 
cratem fit mentio Echini di£fcae,vt ait Maftarius,Idem Echinum oleae genus interpretatur, Q 
tanquam ex Polluce, Bcfychio etiam eft ilSospuuv, ideft, maliPunici genus. Eft praeterea 
Echinus pars ventris ruminantium, tyxnSuv rlw S/i xctMuatv i%7vov } ' t lKfaQiS' gyitardep- 
T^Kf^pt^^.Nicander in Ther jacis. Scholiaftes £%jbov interpretatur •snohunT^ov (w- 
to7rTV%ov mauultlegere Zoographus ,fuofq; Germanos hanc ventris partem multiplex, 
vocarc,ac proprie de Boue dici fubiungit. Eft poftremo Echinus animal quadrupes terre» 
ftre apud Ai iftotclcm. Theodorus veteres fecutus Erinaceum conuertit , & m aquatili no- 
men graneum retinuit, Plinium , vt Zoographus putat , fecu^us , qui Echinum vocat; Sed 
nunquid nomen hoc alia obtineat adhuc figmficata; latius, vbi de Echino, terrcftti, nempe 
Erinaceo (Dcofauente) agemus, inter quadrupes explicabimus. 
SYNONYMA. 
CHINVM cum Echineidepifckulo recentioresnonufli admodum ine- H 
pte confundunt. Echinus nanquccumcarcat branchijs,pifcis proprie non 
eft dicendus. Graecis dicitur iffivot, citaro rS ty&v lauror utpavtov 7 uv actpitm 
vediv : vel perantiphrafin, SudiaS 'dj Sia t ctKciiQxf, o i$iv o a- 
xpavnme, quod teneri ab aculeos nem pofiit. Commune id nomen tum ter- 
reftri,tum aquatili eft. Latini veteres, vt dixi EnciUm, & Erinaceum de 
terreftridicunt,de Marino vix vnquam , fed Gtscum nomen feruant. Echinum non efie 
Erinaceum marinnm aduerfus Albcrtum imperite adnotauit Kiphus : fed efie vcluti 
caftaneum(caftancae) cardum, plenum rubro humore, alibi etiam Echinum marinum, 
vulgo Cardum (carduum potius)marinum appellari feribit: Italis vocatur Riceio,vei Riz- 
zo de mare , Zwo , Io incino; vel vt vocauic Scopa Grammaticus 1’Incino de mare , Bo- 
gancitola, & genus Cancronem facit inepte Albertu, vt inquit Zoographus, & huiufma- 
difoloecos auctores fecutus, Liguribus Zinzin dicitur. HifpanisErizo ddamar. Echini 
a noftrss 
