De Mollibus Lib. 
25 
3J 
3> 
JJ 
>> 
s> 
JJ 
y> 
A neet>& earum carnes depafcatur,audi ex f Plinio: Non funt, inquit,pra?tcreunda & Lucio t n ^ 9 ca p 
Lucullo proconfule Baeticae comperta de Polypis , quae Trebuis Nigerc comitibuseius 30. 
„ prodidit,auidiffimos effe Conchaiumjillas ad ta&um comprimi,praecidcntes brachia eo- 
rum, vltroqj efcam ex praedante capere. Carent Concha vifu, omniq» fenfualio, quam 
cibi & periculi . Inlidiantur ergo Polypi apertis : impofitoq; lapillo extra corpus , ne pal- 
pitatu eijciatur,ita fecuri graflantur,cxtrahuntq; carnesrillae fe contrahunt, fcd fruftra di- 
Icuneatar.TantafoIertia animalium hebetiflimis quoque eft. S Hadenus Plinius. Ariftote- g ^ p 
lesait Conchulasab eo complexu crinium frangi, tantum ipfi inelfe roboris mirum, seque 
atque ea folertia, qua eum vti feribit Plinius, cum Conchas venatur. Facilius tamen, quod 
lcribit Ariftoteles, crediderim, quippe qui tcftetur alibi omnes Polypi partes omniaque 
membra robuilidimaefle excepta ceruice . tangere item ac tenere brachijs lupinis , mem- 
brana mep his interieram totam extendere.in arenam tamen elapfo, facultatem apprehen- 
dendi retinendiq; nullam effe. autorq; eft Maflariuscomprehenfum hominem in terram 
deijcere. In hunc autem modum infidias pifeibus molitur vt feribit h Aelianus, fubfaxa h /j. i . y Ato 
fu b tectus defidet,& in harum colorem fe mutat, vt fixum effe videatur pifces ad eum tan- bili. 
B quam ad faxum adnatantes, incautos lic brachijs fuis tanquam retibus capit . Id tcftatur 1 * Hiftor. p 
Philofophus hifce verbis : Sui mutatione coloris venatur pifces , trahitenim fibi colorem cap.$ 7. 
fimilem,ijsquibusappropinquaritfaxis:quodetiam cum metuerit, facit. Et k Plinius;co- k jj.pcit} 
loretn, inquit, mutat ad limilitudinem loci , & maxime in metu. Eadem cecinit 1 Oppia- l fj a lJib. 2. 
nus his verfibus, interprete Lippio . 
Polypodon fraudes populos vulgantur in omnes , 
J^ui fimilem petra magnum fle&untnr in orbem : 
Nexibus & [piris hominem pifccmij, rapacem 
Sic fubterfugrunt astu, vitamq \ tuentur. 
St paruos videant pifces pradawq, minorem , 
Rurfus & inpifcis formam vertuntur , & arte 
Perquirunt vitium fitncft affata repellunt . 
Canit quoque.haec m Ouidius, docens vna quam caute pifcarores venantesq; illudat, cir- m In frag. 
curarodcns hamum quo ipfum venari cupiunt, &cxpuens .ait enim , 
(_ydt contra fc opulis crinali corpore fegnis 
Polypus haret , & hac eludit retia fraude . 
Etfub lege loci furnit mutat colorem 
Semper et fimtlis quem contigit ; atque vbi pradam 
Pendentem retis auiaus raptt: hic quoque fallit 
Elato calamo , cum demum emerfus in auras 
Brachia dijfoluit ,populatumq, expuit harnunL ) . 
Qua? ex eodem poeta lic notauit Plinius: Polypum, inquit, hamos appetere , brachijfque 
complcdi, non moriu nec prius dimittere , quam cfcam circumroferit , autharundine le- 
uatum extra aquam , Ouidius in Halieutico tradit. Hunc forte Plinij locum fccutus n n Li.iz. 
Ifidorus Polypus, inquit, id eft multipes, plurimos' enim nexus habet, ifteingeniofus ha- 
mum appetens brachijs copleftitur non morfu , nec prius dimittitquam hamum circum- 
roferit. Ceterum vt ad coloris mutationem reuertamur : de hoc inter fe non conueniunt 
autores. Sunt enim qui in omnem fe colorem mutare affirment, excepto albo. Suntqui 
petris quibufuis fe affimilarc dicant , vti Theognis & Phocillides , nec non & 0 Ion apud 
Athenaeum, in Phoenice tragoedia fic inquiens: 
K ctf toV 7rirpctw vrMiCTdvcutj dval/uoai 
l-Tvycd purctXhuzTyi pet 7 tqA.V 7 T 0 wj %po°‘s , 
Quae fic vertit JDalcchampius. 
Saxatilem cum exanguibus cirris 
Odi mutantem colorem Polypunu> . 
Ibidem in vulgatis editionibus feriptum inuenio Polypum petrofis locis tatum fc affimi- 
laieex Thcophiafti libi o, qui infcribiturdeijsqui colorem mutant. Qio'<ppcigo5 «N inquit, 
tv 'reo 7i tp) raiv fittTct 0 *tt.o'vrm rete, Xpods , rdv TroAurtroo ct T0 / 5- TrirpoiSim pcuAigct 
piovoi$ ffujjt^optoiovcdiAf , Vbi Dalechampius vocem TTirpoo^itTi aufert, fic hunc locum ex- 
ponens : Theophraftus libro de ijs quae colorem mutant, feribit Polypum ijslocis fieri fi- corLe ftu$ 
milem quibus feadmouerit. Quam Dalechampij ledtionem improbat Ifaacus Cafiubo- 
nus, verius effe inquiens aliquid deeffe quam fupereffe ; indeq; in quibufda libris lacune 
nota pofitUjdc fic legendum cenfetjTo/ 5 * /aaA K /0,01015 to ' 71015 cvun^o/uoiov^cq. 
C hoc eft 
dc pife. 
Quarti cau 
tc hamum 
circum ro- 
dat. 
.c.p 
Coloris mu 
tatio. 
0 Lib. 7. 
D 
Arheneus 
