# PROLUSI 61 
§. VII. Quid! Si acerrimis vel mieroscopiorum 
aciem fuperantibus oculis , fi acuti ffima vel levifli- 
mum flridorem accipiente aure , fi ta£hi, cui v£l 
minutiffima fubjacent, fi fexcentis aliis fenfibus, quo- 
rum quidem imagines nec animo noffro, ex notio- 
ribus fblum rebus ignotas colligere & concipere ad- 
fueto, comprehendere, necante oculos proponere 
valemus , praediti inilrudlique effemus ; quid tunc 
nobis haec, quam matrem appellamus, terra? Quid 
hoc mundi , cujus incolae fumus , & contemplato- 
res, fyflema? quid hoc denique , cujus nec mini- 
mam partem nunc vel cogitationibus perluflrare licet, 
futurum effet? Conflituamus mente noflra praeflan- 
tiffimam quandam fiibflantiam, praeflantiori intelli- 
gentia praeditam, acutioribus longe pluribusque fen- 
fibus armatam , quibus ad ultimos creationis fines 
penetrare & ita late longeque peregrinari poffet , ut 
fingula obvia percipere polleat: quantam , quaefo, 
quam flupendam omnesque numeros & limites exce- 
dentem rerum copiam, quam exquifitum earum or- 
dinem, quam pulchre cohaerentem nullaque unquam 
vi interrumpendam feriem deteclura, qua admiratio- 
ne , quo llupore attonita procreatorem veneratura 
effet? 
§. VIII. Suppofitis ergo varii generis elementis, 
ex quibus immenfa corporum multitudo concreverit 
& adhuc coagmentetur, conceffoque ipfbrum motui 
ac vitae neceflario fpatio, nunc ad fpecies formas- 
que corporum diftuiifliinumcue ipfbrum numerum 
pro- 
