( 
PROLUSIO. 2i 
XXIX. 4. Obftacula fibi obvia, quin fe ipfa 
quoque fic evitant, ut aliud alii dexterrime viam da- 
re noverit. Scnlitroam quidem e plantarum genere 
digiti appropinquantis tactui fe Obducentem folia 
contrahere videmus ; fed circumfpecfius multo cau- 
tiusque haec animalcula in medio incitatiffimoque 
curfu declinare, retrogredi occurrentiumque impe- 
tus provide lubterfugere , meo ipfms teflimonio, fi 
opus eo fuerit, confirmare polium. 
(j. XXX. 5. Curius fui direclionem raptim mu- 
tant, laepiusque adverlo quali flumine natant. Si, 
quod Bujjonius flatuit, folo calore ad motum conci- 
tarentur; quas , cur revertantur, retrogredianturque, 
caulas vir docliflimus adferre poterit? Hanc potius 
eorum motionem aeque atque reliquorum animalium 
omnium liberam elTe & arbitrariam, nemo nili prae- 
judiciis obcaecatus inficiabitur. Hunc eundem mo- 
tum liberiorem in animalculis etiam canis femini in- 
natantibus crebriori animadverfione perfpexi , quae 
modo prorium modo retrorfum euntia, quoties libi 
occurrere videbantur , vias mutaverunt. Quumque 
ifta etiam ex arbitrio agere videantur ; nonne pari 
jure animalium, quorum naturam ingenium que mon- 
lirant, clafli annumeranda erunt ? 
g. XXXI. 6. Integras corpusculisque fuis aptas 
partes artusque pomdent , quorum forma, licet id 
Buffonins neget , dum vivunt , nec mutata perma- 
net. Dilertis Spallanzanius verbis teflatur, lingula» 
C 3 rem 
