1 1 2 SPECIMEN ZOOLOGIAE 
Sectio V. 
5- I* \ ^ duo nunc an i m2 ffimu genera transgredior^ 
quae tam propinqua fe invicem cognatio- 
ne contingunt 5 ut haud facile 5 quid inter utraque in- 
terfit , dignofcere poffim : Ovem nimirum & capram 3 
quae itidem totam fere nobis cogniti orbis fiiperficiem 
occupant; quae quum tam libi fimilia 3 tamque confinia 
fintj ut magni naturae fcrutatores 5 Buffonius & Lin- 
naeus , ea vix disjunxerint ; nec mihi vitio vertendum 
erit;, fi eorum hac in re veftigia profequar., & quam 
long.e lateque extendantur ? quid coeli aerisque ratio 5 
quid alimentorum varietas 5 quid domiturae vis in utris- 
que efficiat ffib uno eodemque adfpedtu ponam. 
0. II- Ovis licet exigua admodum folertia ingenil- 
que alacritate gaudeat ., donum tamen tam eximium re- 
rum conditoris eft 5 quod nunquam grata fatis mente 
agnofci > nunquam digne aeftimari potefl ; ex quo fiinul 
perfpicitur^ ingenii vim facultatemque pecudibus in- 
natam., non femper ad eum frudlum noftrum redunda- 
re^ qui fperari poterat. Ovis haec & capra , quam 
paulo majori tantum., prae ove., alacritate 5 praeditam 
cernimus., tam frigori feptentrionis 5 quam Guineae 
calori perferendo fufficiunt : quod eo magis notandum 
efl ^ quum utrarumque corpora tam debilia fint ? ut nec 
cum canibus., nec cum bobus unquam comparari queant. 
IIL Islandia^ quae ad fexagefimum fextum la- 
fitucinis gradum ulteriusque extenfa eft 3 oves aeque ac 
canes alit^ quod Horret owius ( a ) teflis ocularis ^ quam- 
vis 
( a ) Horrebow in .AUg. Reif. T. i<?. p. 20 & 21. 
