GEOGRAPHICAE» 133 
ro arietes, omnes cornutos , & aliquos, Iflandiccrum mo- 
re, quatuor vel quinque cornubus armatos efle refert. 
0. XXXIX. Ex qua narratione , quae magni qui- 
dem momenti efl, fole clarius elucet, non Indiae fb- 
lum , fed Islandiae etiam oves cum laticaudatis ejusdem 
fpeciei efle & originis , ipfarumque degenerationes 
non ejus efle indolis, ut idcirco alii diveriique generis 
parentes iis tribui debeant. Jure igitur in Bujjonii fen- 
tentiam difcedo , nec omnes fcrium a Linnaeo percenfi- 
tas ovium fpecies, fed Ammonem etiam Adimainam , 
Cretae que habitatoiem, unam eandemque pecudem ab 
uno quondam patre ortam, locorum modo pabulorum- 
que diverfitate paulum immutatam efle flatuo» 
0. XL. Quodfi nunc minimi corporis tenuifTimae w 
que flaturae ovem, qualis quae in Oxoniae agris nafci- 
tur efle videtur (w), cum maximis, quae vel ibidem, 
vel in Kirgifienjium campis pafcumtur, comparaveris; 
has illa triplo, imo quadruplo,, majores gravioresque 
invenies. Quum enim aries minor circa fexaginta , 
major autem ducentas fere libras ponderet , hanc , 
quam attuli, proportionem inde oriri videbis» 
0. XLL Quod ad colorem attinet , oves quidem 
albis, canis, fuscis, nigris, maculofisque velleribus 
veflitas, ubique fere locorum invenire licet» Sed tamen 
unus interdum alterque color huic vel illi regioni ma- 
gis proprius efle videtur. Sic Turearum oves, tigri- 
dum plerumque more maculis variantur ( n h» Quas 
autem Quiio&e ager nutrit, nigris capitibus, verficolo- 
( m ) Eliis apud Scbeberum. !. c. 
(n ) hilis- apud Schrsh. 'I'. Xi. p. 6q-. 
R 3 
