166 SPECIMEN ZOOLOGIAE 
0 . XXVIII. Babiroeffa denique eximia, qua pollet, 
magnitudine ( /), duobusque dentibus caninis infignis 
eft, qui e fuperiori maxilla prodeuntes , ab imis flatim 
radicibus fiirfum vergunt, & cornuum more, (licet 
revera dentes, non autem cornua fint) porredli adfiir- 
gunt ( [m ). Molliori praeterea quam aper, pilo vefli- 
tus, nunquam cum Juibus feris , qui ipfiim tamen pa- 
fcentem faepius comitantur , coit. A canibus venato- 
ribusque agitatus, hofles fiios exploraturus ad arbores 
fe reclinans fiiblime fe tollit, caeteroquin arborum fo- 
liis & gramine vivit (^). 
g. XXIX. Sat multa, forfitan inquies, quibus ab 
apro diflat, diferimina! fed fi tecum reputaveris, pri- 
mo , corporis magnitudinem nunquam ad novum quod- 
dam genus conftituendum fufficere ; dein dentes ejus cani- 
nos prominentes illis aequales efle, quibus porci no- 
flrates armati funt ; porro, eadem grunnientium voce, 
lubtiliori olfadtu ingenioque , & fummatim iisdem mo- 
ribus ipfum cum noflris confpicuum; poflremo be- 
fliam hanc nec dum fatis cognitam, nec redle curate- 
que adhuc deferiptam efle : facile conjedluram ca- 
pies , eam propinqua fatis aprum communem Juum 
patrem cognatione contingere. 
§. XXX. Hadlenus animantium nobis utiliffimorum 
genera, quos homo ditioni fiiae fiibjecit, & nunc ubi- 
que 
(/) Linne Babyrufla magnitudine cervi. 
( m ) Buffon Allgem. Hili, der Natur. Part. VI. Vol. II. pag. 253. quo 
loco Daubertonius evincit 3 hos dentes apri caninis efle fimiflimos. 
(«) Figuram Babiroeflae invenies 1. apud Bifonem in Bontii Tradi. de 
Animal. Ind. Orient. p. 61. & in Seba Thefaur. T. I. Tab. 50* Fig. 2. 
