230 SPECIMEN ZOOLOGIAE 
rinoin fufcum, fubalbidum & album denique colorem 
transeunt. Nec omnes unius ejusdemque aetatis QDaa- 
bentonii verba fiint C f 0 ) cinereis fubluteisque circulis 
diftindlos confpiciuntur. Cinereus enim color, quo 
horreorum incolae imbuti fiunt, in domuum feflbribus 
paulisper in canum defledlit ; quae variatio partim ab 
alimentorum, partim ab aeris qualitate dependere vi- 
detur. Hinc tamen, ex mea quidem opinione, maxi- 
ma illa notatuque digniffima degeneratio , quae quam 
longiflimea naturali fiio colore difcedit, albor nimirum, 
quo glires aeque atque mures quidam infigniuntur , ortum 
trahere nullo modo poteft. Quoties enim eodem in loco , 
quid quod? eodem interdum in nido albos nigris cineri- 
tiisque pullis intermiflos offendimus , qui, {imulae lucem 
confpexerunt, difparilem flatimacaeteris colorem pro- 
dunt, licet eodem fub coelo, eademque matre nati fint 
& eodem vidlu alantur. 
0. XVIII. Nonne albitudo iffca , animal, cuiineft, 
vitio potius & infirmitate quadam laborare, portendit? 
Mihi quidem haec animalia per magnam aliorum eo- 
dem albore fplendentium fimilitudinem gerere videntur. 
Pafleres enim candidis interdum pennis tedlos cerni- 
mus, qui perinde atque albi mures gliresque ( horum 
autem oculi fubrufi , naresque & pedes ruflei fiint ) 
ftirpem ejusdem coloris nullam propagant. Certa phy- 
ficorum filiis pervulgataque opinio eft, animantes al- 
bis pilis veflitos majori prae illis, qui nigra fufcaque 
pelle teguntur, corporum infirmitate viriumque imbe- 
cil- 
(») Hift. der Natur. P. IV. Vol. I» p. 1 77. 
