GEOGRAPHICAE. 241 
Sectio XVI. 
0. I. TkT une itaque ad illos transgredior, qui jfedes 
in continenti terra fixas quidem nullas ha- 
bent , in illa tamen faepe & confpiciuntur & commo- 
rantur ; licet proprios libi penates in mari collocaverint, 
in quod, data quavis occafione, defeendunt. Septem 
illorum fpecies hucusque notae funt; praeter duas enim 
phocarum /pecies y ur/us , equus /rtfque marinus , clugon & 
manatus efl ; quorum tria tantum, canis fcilicet /<?c?que 
mannus cum manato aliquem fibi hoc in capite locum 
vindicare poliunt; quia, quod flatim probabimus, tam 
in aquilonari, quam auflrali orbis hemisphaerio depre- 
henduntur; quum e contrario rofmarus u r/z^que marinus 
cum dugone in aliquibus tantum oceani partibus luflra 
fiia condiderint. 
0 . II. A phocis proprie fic didlis Qa') itaque initium 
mihi facluro in genere notandum efl, iftarum belluarum 
hifloriam naturalem tam adhuc mancam efie , ut , fi 
eam partibus fuis expletiorem velimus , multa, quae ad- 
huc deficiunt, addenda nnt. Alii enim naturae /pecu- 
latores , quos inter Linnaeus , Bnjjonim efl & Kleinius , 
unam folummodo ipfarum fpeciem; alii vero, exempli 
gratia Buffonius , quique cum eo flant, duas; alii plures 
conflituerunt. Linnaeus in Fama , quam edidit, Succica (JL) 
duarum olim varietatum meminerat, quarum alteram ni- 
gram, alteram grifeam efie, alteram gregatim, alte- 
ram fingulatim incedere dixerat. Decima vero ac duode- 
cima 
(a) Phoca vitulina. Vitulus marinus, (b) P. 4. 
H h 
