242 SPECIMEN 200 LOGI AE 
cima naturae fyflematis editio unius tantum phocarum 
vitulinarum fpeciei mentionem facit, licet , fi ad cor» 
porum magnitudinem refpexeris, minimum duae fatis 
inter fe difcretae numerari queant. Buffonius leonem 
quoque marinum phocarum generi fubjecit; quem ta- 
men partim infolitam propter corporis amplitudinem , 
partim infignem, quae marem inter feminamque inter- 
lucet, propter differentiam, fingulare quoddam genus 
conflituere mihi videtur. Hal lenius (c) cum t J arfo - 
nio(d), phocas in quatuor fpecies diffinxit , quas quidem, 
fi varietates a peregrinantibus memoratas collegeris, fa- 
cile confici polle autumo. 
0, III. Priusquam vero, per quae oceani freta dis- 
perfae inveniantur, commonflro, ipfarum fpecies va- 
rietatesque perfcrutabor, in quo, ut eo felicius tutius- 
que progrediar, audtores confidam , qui naturalem fep- 
tentrionalium regionum hifloriam nobis confcriptam de- 
derunt. Etfi enim phocae , quod poftea confirmabo , 
ubique fere gentium occurrunt, nullibi tamen tot ea- 
rum & greges & fpecies , quam in oceano aquilonari 
deprehendes. 
§. IV. Pontoppidanus quatuor ipfarum fpecies in me- 
dium attulit (<?), quarum prima communes phocas, 
fex circiter pedes longas, continet; fecundae alias his 
aliquanto minores tribuit , quas germanico nomine 
Steinfeehund infignivit. Tertiae eas fiibdidit , quae 
equorum magnitudinem referunt, quas Norvagiae fella- 
res Hm-Ereen vocitant. Quartae tandem illas adfignat, 
qua- 
(c) JNat. Hift. T. l.p. 579. ( d ) Fhilojoph. Transatt. nr.40'p.p. 383. &C, 
(e ) Fontopjidan Hift;. v. Norweg. T. II. p. 23 j. 
