r - - 
GEOGRAPHICAE. 409 
vios fibi animantes & [mias inprimis exprimere ac de- 
fignare potuerint. Hinc id mali exortum eft, ut illarum 
fpecies & nomina non modo mifcuerint , fed etiam 
turbaverint , difhcillhnumque nunc fit conjectu , de 
quibus fint locuti. Simiarum plerumque magnum nu- 
merum , variasque fpecies una eademque regio alit ^ 
quibus idem vitae genus , eaedem fere praeftigiae com- 
munes effe confueverunt. Criteria , quibus inter fe 
diftingui debebant , non femper tam evidentia funt & 
perfpicua, ut oculus minus exercitatus eas primo obtu- 
tu ^ fine confufione difcernere valeat ; cui fingularis 
quidam nova faepiufcule monftrique fimi lia narrandi 
pruritus accedit. Quanti ergo laboris res, qua n caedue 
moleftiae fit, ex mancis, mutilis, dubiis & fabulofls 
nonnunquam relationibus veri certi que aliquid elicere , 
iis dijudicandum relinquo, qui manum operi admove- 
rint. Nonne hinc etiam factum effe videmus, ut, quod 
Out ango proprium erat, F apioni attributum fit ? Alios 
ejus indolis errores multos filentio premo. 
Simia Inuus (r). 
JJ. XIII. Buffonius fimiae huic , cui Magoii nomen 
impofuit , convenientiffimum locum tribuilfe videtur, 
dum mediam eandem inter primae claflis firnias papiones- 
que interjecit. Hadtenus enim enumeratarum inftar 
vel 
. V . . 
... «.»—.» — M 1 -4 — 
(r) Simia Inuus Simia ecaudata , natibus calvis, capite oblongo. 
Linnacus. Le Magot. Buffon T. XI V. Tab. VI/ & Vili. p. 63. In 
Schreberi animalibus lugentibus Tab. V. hujus Invi elegans effigies exhibe- 
tur , quae exiguam , immobilem exoffemque caudam exhibet : & quae ab 
illa differt quam Buffonius dedit. 
Ff f 
