Hirfidinu , 
& Cyrno - 
rum Apo- 
logus-» 
ViriAnfc- 
re, & Cyc- 
num alen- 
tis apolog*. 
Vlyfsis Aldrouandi 
34 
hoc eft, vt eius exponunt fcholiafhe , L^dasura , Prudentius a loue , qui eius fpecie L «da 
ipfam fiuprauit , Stupratorem vocat. 
APOLOGI. 
E Hirundinibus ,qua? Cycnis conuitiabantur,quia nollent cum hominibus 
conuerfari , ac publicare fuam muficam ,*fed circa amnes , loca ab hominum- 
confortio remota mallent habitare , ac fi cantus fui eos pudetet,& de Cycno- 1» 
rum refponfo , in Hirundine, foluta oratione recicauimus : Nunc Anconij Gi* 
! gantis poeta? non inelegantis carmen ,quohunc apologum lepide admodum 
expreflfit, hic feribere non abs re fortaffis fuerit : canit autem : 
Garrula fic quondam Cycnum obiurgabat H irundo 
Dum circa fiuuios hac volat , ille canit : 
Cur tu non hominum c cetus , & teff a frequentas 
Horrida fed vitam per loca /olus agis ? 
Sic cantu polles , atque hoc te nomine i e 51 as 
C ur nunquam refonat cantus in vrbe tuus ? 
En ego te multo duco ciuilior auum : 2 • 
Nam fiue in parua nidificare domo , 
Seu libet in magna, aut regum laquearibus aureis* 
Sed diuum in templi s, omnia tuta patent, 
Jpfos pr ater e a mortales fiepe falutans , 
Leuiter obletfo gutturis arte mei. 
Vix illi Cy cnus quanuis refponfa negare 
Maluerit, dulci talia voce refert, 
fluam libet obnixi ftudeas vrbana videri , 
Non tamen inde tibi conciliatur amor , 
fu in grauis in te omnes odij dant fi gna, modififi $ 9 
Mille aditu prohibent te, domibufifi fugant. 
Et famuU oderunt, quando labor additur illis. 
Tergere qua impuris obruis ipfa notis . 
fuod fi aliqui te impune finunt volitare per ades. 
Non qu arula hac laus ett vocis Hirundo tua : 
Mitis at illorum ingenij : cum te tamen vitro 
Nemo blanditjs in fu a teffa vocet. 
At mea conditio tanti e fi, vt fepe re litta 
Vtbe homines , fyluas , fi agna fi, fi? ante petant ; 
Longe audire modos dantem per coUa canoros : 4 ® 
fuanquam hacinuitus te fiimulante loquor. 
Nunc quid fabe Ha tandem fub imagine prifea 
Me tardum ingenio Pieri cara mones ? 
Nunquid vt inculto dottum vexare Latinum 
Carmine defiftant ? Dic precor , tfiud agis ? 
Annui s,agnofico idfignantcm in fronte pudorem s 
Atqui non fur dis auribus i fi a canis. 
En calamum pono , rauca vt Cornice filentt 
Po fimo fio more fuo eoncinat albus Olor, 
Inter fabulas £fopi , vel qua? fub eius nomine vagantur , de viro diuite Anferem, & CycnumS® 
alente apologus legitur eiufmodi. Vir diues Anferem fimul,& Cycnum nutriebat, non ad 
eadem tamen, fed alterum cantus, alterum menfiecaufa. Cum autem oporteret Anferem- 
pati ea , quorum caufa nutriebatur , nox erat , ac difeernere tempus non permifit vtrunque. 
Cycnus autem pro Anfere addu&us , canit melos quoddam mortis fuie exordium , eoqj qui 
fit , fignificat, & mortem fuauitate cantilenas erfugit. Affabulatio indicat, eloquentiam fse- 
pius mortem differre. Hunc apologum GabrielFaernus Cremonenfis hoc carmine feliciter 
expreffic : 
Duas opimas cors alebat alites , 
Cycnum , Anferemq ; candidum , 
