4*8 
Vlyfsis Aldrouandi 
Brachuo^ 
gcl. 
Color» 
Thicopus . 
Arquata_» 
minor. 
Girardelli. 
Baris . 
Stoudiatce 
ra. 
aLi£ ?. de 
ve metaU 
Brachhun • 
Brachfoenf 
etymum. 
Regenuo- 
g e, ‘ 
Auls pin- 
ui®. 
Vvinduo- 
gsl. 
v vacer uo- 
geJ. 
DE PHiOOPO DE. 
Cap. XI.. 
/£ C auis circa Argentoratum nominatur BrachuogeI,corpore nigricante, 
paucis ruffis , & fubflauis maculis afperfa.roftro tenui, oblongo, nigricante 
modice inflexo, collo albicanto, inferiore auis parte citca medium , & intua 19 
ad flauum,vel ruffum tendente, ventre albo,cruribus fufeis, vel cinereis,vt 
pidura nobis oftedit.Vnde Ph#opus cognominari poftet.-quemadmodum 
etiam ea , cuius flgura proxime fcquctur.quam tamen Arquatam minorem 
potius appellare vifum eft.Eiufmodi aues Mediolani Girardeilos nominat.Sed video etia 
Turdi genus paruumaSaxonibus Brachuogei appellarirquodGermani quidam CoIIurio 
ne faciunt. Alius etiam Batin die conijcit auiculam,quf vulgo vocetur Kelein Brachuogel 
che,Ang!is Stonchatthera.* Chriftophorus Encelius meminit auis^qua? in Marchia regio 
ne Germania? vulgo nominetur ein Brachhun.CrachuogeJ.nomineabagris quiefeetibus 
(brach vocant)impofito;coloris cyanei:optimi faporis,boni chymi.Hoc etiam genus, vt& 
alias Gallinasfylueftres ore coire feribit circa #quino<ftium vernum, mare in os fremellg 2t 
inferente roftrum,& infundent genituram: quod veriflmde mihi nequaquam efte.fuprain 
Vrogallo dixi. Nos aute Brachuogel defcripfimus in elemento A. Aequat# nomine pro- 
pter roftri figuram, de qua an fentiat Vncelius, quoque incertus furn.tolor quide cyaneus 
Arquat# noflr? non conuenir. Audio aurem eamauem appellari Brachuogel inquibufda 
locis a menfe (unio, quo aduentare ad illos folet Encelius a quiefcentibus,& noualibusa 
gris hoc nomen lu# Brachhenn# fa&um ait. Arquatam noftram aliqui etiam RegenuogeI, 
hoc efl.auem pluui? appellant, alij venti, vel tempcftati auem, Vvinduogel.V vatteruogel, 
quod tempeftatis futur# prognofticon ex ea fumatur.Sed video h#c nomina parum certa 
effemam &a!i# qucedam aues ijfdem nuncupantur : qu# quoniaad Gallinaginumaquati- 
carum(vt omnino comjcio ex pi<5tura;hiftoriam pertinet , earum hic adiecimus.H#c om- * 
nia Ornithologus. 
DE PHiEPODE ALTERA, 
ieu Arquaca minore. Cap. X L I. 
A N Canem, inquit idem ,quam Arquatam minorem dixcrim,aliquiflmili- 
ter vt maiorem vocant RegeugeI ideft , pluui# auem^a qua tamen diuer- 
faeft,qu# apud Gallos vna vocejPluuieerjidef^Pluuialis voc 3 tur(in Italia 4 
quidam Tarangolo,fuperiori(iamdefcript#;ferefimilis eft, cruribus, vt illa 
cinereis, & ventre a!bo,& fub capite fimiliter,itemq; roftro,nifi quod pau 
loobI5gius videtur. AI# maculis albis afpergunrur, alioqui exrufFofufc$:fedoblogiores 
earum penn#,vt & dorfum pronu nigricanr.CoIIum fupinum cum pedore nonnihil ru- 
boris habet obfcuri,& valde diluti, plurimifq.maculis nigricantibus diftinguirur. Arqua. 
Capiendi ta m ’ nor > & Ochropus magna, quaquam Gallinul# aquat/c# funr, aliter tame fere capiun 
ratio. tur,vt ex aucupe quoda Argentinefi intellexit,ncmpe alis duabus commiflis, idq.in gra- 
mine, non in ripa alioqui difpofitis,vt in capite de Gallinulis aquaticis capiedis in gene 
re dicerur(nos id ante diximus. ) Sed cum h#c duo genera pr# c# teris adeo cauta fint,vc t 
nodii in Iocis,qui vndique aqua ambiuntur, quiefcant,aftutia opus eft , vt alis iftis oppor. 
tune difpoficis deprehendantur.Si qu# e retibus euaferint,tamalte clamant, vt fpacioiti 
neri sferm# horas exaudiantur. 
Tarangolo 
Color. 
MM 
DE 
