£ 
barbara e , atque incultae» live ferarum potlus quam fa- 
pientum more vitam degenres , eo ufque furere incredì- 
bi’i vefania paffae fuerint» ut in tot partirentur Deos » 
quot belluarum font genera » quae rationalium rito vi- 
vere, & cogitare videntur . 
§. 58. At de hac difficoltate aliquid eft , quod jam 
in hoc Capite primum commentemur , anteqoam propo- 
fftum noftram experiri aggrediamur . Equidem non inff- 
cìor finitime maximum , atque impietatis fupremum elle 
argomentimi illud belltìis velie per fummam nefariam- 
que infcitiam attribucre , quod edam indigniffimum ef- 
■fec vel multo perfe&ionibus rebus adjudicare . V e rum 
non hic de jure deque dogmatis hujufce ratione a nobis 
quaeritur , fed de re tota eft difputatio . Sane quod unani- 
mis hominum concorfque fententia Bruta veìut Numina 
colenda effe a li quando ftatuerit, eft veritas , quam faftt 
tum Jureconfulti , tuoi Critici appellane. Si igitur ani- 
manna omnia ita perperam exiftimabantur antiquittts , 
mente tamen atque emnifeientia carere ipfa nullatenus 
poterant . Quis autem nefeiat , id nobis folum inprae- 
fens veruni effe , quod teftibus in medium allatis pro- 
betur iis , quorum ncque fldes , ncque fapientia nutet 
aliquando ? Porro qui generis fiumani communi quali de- 
creto , quod pecudes Deo'rum immortalium veneratione 
dignae habitae ab innumeris gentibus fuerint, decìarari 
confirmant » ex omni memoria flint aetatum , temporom » 
cìvitarum Viri graviffimi , quorum in monumenti cel- 
ligcndis diligentiam, ncque fìdem in afferendis , ncque 
prudentiam atque do&nnam in explicandis desiderare 
poflis , Itaque quum permulti Scriptores aperte docue- 
rint 
§ 
i 
© 
i 
