ì^i-^±rr^Z‘ 
é*s S£= 
84 
{J®5=ife:=®= 
f 
© 
I 
0 
1 
non jura confignant ; nifi non modo loquendi, fed 8c 
judicandi rationcm omnem ve! a facris, yel a prophanis 
Audoribus ufurpatam invertere velinius. 
§ 82. Vel ergo animantia a Vereribus luperflitiofi? 
tanquam Nùmida redo , ut ita dicam , intuiti! elio cole- 
rentar , vel ut Divorum fymbola habenda foro putaren- 
tur , illud unum tamen extra dubitationern conftituitur , 
fhipidas gentes rerumque meliorum ignaras nullum peno 
inter utramque cultus rationem agnoville difcrimen , 
quum varia ìlla Divinitatum genera venerarentur : quem- 
admodum nec fatis arguti, nec ad difcernendum erant com- 
parati quid centra fanam piiilofophiam redamque ratio- 
nem , quid vero aequitati honelìatique confonum efTet 
habendum ; ii icilìcet Deos immortales ingenio, conlUÌQ, 
rerumque omnium copia ditifììmos exiftimabant , ifd cin- 
que perfediones attribuendas fore quafdam arbitraban- 
tur , quae nos Chriftianr's inflitutionibus initiati perturba- 
tiones animi >& vitia foediflìma , vel inhomuncione yitu« 
peranda , jure autumamus . Simili mentis perverfitate du- 
cebantur ut Deos elle corpor^ inftrudos , licet immor- 
tali quodam , atque pulcherrimo , judicarent . Quid por- 
ro haec cum germana diviqae naturae perfedione? Nul- 
la piane inter opposta invicem extrema haec communis 
eli ratio. Nihl itaque mirum perinde cric profedò , fi 
eodem Relligionis fenfu cbftridi olim erga Tua Nu- 
mina fuifìe credantur illi , cocteroqui vecerdes homines 
atque ftultiffimi , quorum tanta certe non crat iogenii 
acies , quanta erat opus , ut Bruta Deos non effe , ncque 
obfequiis digna non intelligercnt folum , verum etiam 
ncque ut Deotum figna factis profequerentur honoribus. 
§ 83. Ac- 
© 
i 
o 
§ 
