e-ÌH( n i 
I 
il 
I 
& 
I 
devio ufi re ut , vocem nempe , fonimi, geftvm , adfpetfum 
t aduni , loquelam , Illa- vero o giraticnurn afte- 
&uumque patentia utique ergumenta in omnium fetrao 
Brutorum :,£hbus, aut animae fpiritalis, quae hujufmodi 
excerioribus notis ^pparet , confi'tutionem cinque non in- 
docili phiicfophu deber facile persuadere, aut Brutorum 
corumdem animarvi fimuìatos quofdam tantum affeftus 
homi ni caeterifque belluis prudere fine antecedenti ull» 
cogitatone temere atque ineptiflìme dicamus oporter , 
aut fruftra naturam ali quid fuifie moìitam , quod fuperr; 
vacane um prorfus reipfa fit ., quum pecudibus multa hu- 
manis vocibus fimilia , & ’ geftus varios , & fignorum 
multiplicitatem concc/ferit , non minus finite e if ut ire 
cogamur . Quae profeto ; opinar i , eaque elateris, & 
mechanifmi viribus cxplicare quamprimum quifquis au- 
fus fuerit; nifi ad infaniam q.uam proxime velie acce- 
dere, non tam'inanibus verbis-, quam firma praeclara- 
que argumentatione debet confirmare. Attamen quis 
eorum huc ufque Cartefii dogmatibus addifìrifiìmus iilud 
atti gir demonftrationibus fafiigium , unde fi non mathe- 
matica, fatis probabili nihilcminus evidentia conftaret , 
abfque ullo penittis fenfus mentifque principio tam ma- 
gna , tam mira pceudes efficere pofie;.quanta reipfa mul- 
tiplici lignorum fpecie intuentibus quotidie objiciun- 
tur , quae item ab homine fine intimo rationis affe- 
ftuumque imperante fimili principio con fiunt « Nemo 
fané: nec injuria id afiìrmari ab unoquoque debet, cui 
non verba atque una Cartefiani fyfiematis dottrina prò 
apodi&icis argumentis valeant^ Qui sutem rem a fin- 
ceris minimeque fufpe&is veri cnjuslibet fontibus. in* 
d^gi- 
I 
è 
