vnMs mm miu* am **m^ l ~mmm*m^ m*^ 
•Jfc+OS»)*^ 
carundetn anima fenforii cujuslibet minifterio excitaretur, 
& ab iifdem veluti totidem nunciis fenfationi comparan- 
dae praefens fieret . Intendit fe anima ita ad rem Augufti* 
nus(<?) in taéfu?n , fò» eo c alida , frigida , afpera , lenta » 
dura , mollili fentit , atque difcernit . Deinde innume- 
ras dijferentias faporum * adontiti , formarum gufando , 
olf adendo , attutendo , videndoque ciijudicat . . . . . fed 
haec omnia poffe ani m am edam in bejiiis , nemo negato 
$ i$o. Haec omnia quidem , ut ingenue fateamur, 
haud nobis videntur ad arbirrium hocce argumenti ge- 
nere confida huc ufque , vel folum adumbrata 5 quam- 
quam fufiori fortafTe fermocinatione potuerint non in- 
concinne explanari , nifi & le&orem ea pedagogico fly- 
lo docere voluifle videremur , quae vel vulgaribus , ut 
ita dicam , philofophis pervia funt atque compertifii- 
ma , & aequos Commentariorum noflrorum fines ni- 
mium tranfiliendo violaremus . Sed ad multo majoris 
roboris argomenta convertamur modo necefie eft, quae 
cum fuperioribus ar&iffimo fune rationis vinculo con- 
fetta , & penitus cohaerentia . Quaerendum feilieet eft, 
& preda argumentatione inveftigandum cujufnam indo- 
li* five fubftantiae , ut in philofophiae fcholis fertur > 
illud haberi principium debeat , in quo animantium 
omnium fenfationes perceptae tenentur » 
§ 151. Quod ut facilius intelligatur axiomatis in- 
filar habeamus oportet , animale illud intelligendi prin- 
cipium , nifi in turpiflimo errore verfari velimus , & 
ingentia in Metaphyfiea , quae tradunrur monftra , proba- 
re exinde alia cogamur ; haud ex eorum fore genere 
& ns?- 
(a) Lib. de quantit . Animae Cap . 33, 
1 
